راه اندازی پورتال الکترونیکی نجوم
اسفند۱۸

راه اندازی پورتال الکترونیکی نجوم

پورتال الکترونیکی نجوم با هدف ترویج علم نجوم و ستاره شناسی توسط جمعی از پژوهشگران و متخصصان این علم پا به عرضه ظهور گذاشته است. در این پورتال سعی شده است تا افراد مختلف اعم از متخصصین، کارشناسان، دانشجویان و کلیه علاقه مندان مورد خطاب قرار گیرند و نیازهای علمی، آموزشی و پژوهشی را رفع نماید. فاز ابتدایی این پورتال شامل برخی گزینه های عمومی مانند اخبار روز ایران و جهان در خصوص نجوم، مقالات کوتاه و آموزشی، گالری تصاویر و … می باشد. در فازهای بعدی قسمت های متنوع و گسترده ای همانند تالار گفتگوی عمومی و تخصصی، آموزش الکترونیکی، کتابخانه الکترونیکی و … طراحی، پیاده سازی و راه اندازی خواهند گردید. لذا از کلیه علاقه مندان، متخصصین و دانش پژوهان گرامی دعوت می گردد تا در این عرصه ما را یاری نمایند.علاقه مندان می توانند با عضویت در پورتال و ارائه توانمندی های خود در زمینه های مختلف مانند نویسندگی و انتشار مطالب، تدریس موضوعات مختلف، مدیریت بخش های انجمن های عمومی و تخصصی و … با ما مشارکت نمایند. امیدواریم در جهت پیشرفت و ارتقای سطح علمی کشور در زمینه علوم ستاره شناسی و نجوم گام های موثری برداریم و با یاری شما این علم فراموش شده را به تمامی اقشار جامعه معرفی نماییم. با ما همراه باشید… مدیریت پورتال الکترونیکی...

بیشتر بخوانید

نامگذاری ستارگان

بیشتر بخوانید
ظهور ابرنواختری در کهکشان M82
بهمن۲۵

ظهور ابرنواختری در کهکشان M82

کهکشان M82 یکی از اجرام فهرست مسیه، معروف به کهکشان سیگار، در صورت فلکی دب اکبر است که حدود ۱۲میلیون سال نوری از زمین فاصله دارد. سه شنبه شب، اول بهمن ۱۳۹۲ (۲۱ ژانویه ۲۰۱۴)، دانشجویان و اعضای رصدخانه دانشگاه لندن (University of London Observatory)، ابرنواختری را در این کهکشان رصد کردند که قدر آن حدود ۱۱.۵ تخمین زده می شود. احتمالا تا دو هفته آینده این ابرنواختر به نورانی ترین حالت خود می رسد. نتایج طیف سنجی این ابرنواختر نشان می دهد که نشان می دهد که حاصل از انفجار یک کوتوله سفید است که با سرعت ۲۰۰۰۰ کیلومتر در ثانیه در حال پخش شدن است. این شب ها با بالا آمدن صورت فلکی دب اکبر در اوایل شب، می توان این ابرنواختر را در کهکشان M82 رصد...

بیشتر بخوانید
کشف جدید سیاره فراخورشیدی
بهمن۲۵

کشف جدید سیاره فراخورشیدی

محققان با استفاده از داده‌های تلسکوپ فضایی کپلر که پیش از این برای کشف سیارات فراخورشیدی به فضا فرستاده شده بود، سیاره فراخورشیدی جدیدی کشف کردند. سیاره‌ای که در آن فصل‌ها غیر قابل پیش‌بینی هستند. به تازگی با استفاده از داده‌های تلسکوپ فضایی کپلر (Kepler)، سیاره فراخورشیدی کشف شده است که حرکات محوری غیرعادی از خود نشان داده است. تلسکوپ فضایی کپلر به منظور کشف سیارات فراخورشیدی در ورای منظومه شمسی به فضا فرستاده شده بود. یکی از سیاراتی که توسط این تلسکوپ کشف شده است «Kepler-413b» نام دارد که در صورت فلکی دجاجه در فاصله ۲۳۰۰ سال نوری از زمین قرار دارد. این سیاره هر ۶۶ روز یک بار به دور ستاره‌ای دوتایی که یک ستاره نارنجی و یک کوتوله قرمز است می‌گردد. اما دلیلی که این سیاره را متفاوت از دیگر سیارات فراخورشیدی کرده است، گردش عجیب و ناپایدار این سیاره به دور محورش است. در واقع این سیاره به طرز عجیبی حول محور خودش تاب می‌خورد و مدار این سیاره نسبت به مدار ستاره دوتایی‌اش بسیار انحراف دارد. در یک دوره ۱۱ ساله، این سیاره بیش از حد در مدار خود جابه‌جا می‌شود و دایره‌های فرضی اضافی بر مدارش به دور ستاره دوتایی ایجاد می‌کند. همه این حرکات پیچیده باعث می‌شوند این سیاره حرکات بسیار سریع و نامنظمی داشته باشد و این ناپایداری تغییر فصل‌ها را غیر قابل پیش‌بینی می‌کند. تصور کنید شما در سیاره‌ای زندگی می‌کردید که نمی‌توانستید فصل بعدی را پیش‌بینی کنید و به سختی می‌شد تصمیم گرفت که باید لباسی سبک پوشید یا با شال و کلاه از خانه بیرون رفت! این اتفاقی است که در این سیاره رخ...

بیشتر بخوانید
تولد سیارات
بهمن۲۵

تولد سیارات

جهان آماده ساختن سیارات بود، سیاراتی که حیات فقط بعد از خلقت آنها توانست، بوجود بیاید و تمام عناصر ضروری مورد نیاز در آنجاها برای شکل دادن حیات گرد آمده بود. ما کاوشگرهایی را برای کاوش بیشتر سیارات منظومه شمسی و دیدار با ماه، فرستاده ایم. این فعالیتها به ما اجازه می دهند تا تفاوتهای بزرگ میان سیارات را درک کنیم. ابرهای تاریک جایی نزدیک یکی از بازوهای مارپیچی کهکشان راه شیری ما، هزارها سال نوری دورتر از ما، در محدوده های تاریک و سرد فضای میان ستاره ای، یک موج عظیم که توسط یک انفجار نواختری پدید آمده بود موجب جمع شدن مواد میان ستاره ای شد. این موج مانند یک برف روب که برفها را جمع می کند، حرکت می کرد و باعث شکل گیری توده ی رقیق بزرگی از ماده شد. این توده ی مولکولی میان ستاره ای بزرگ، به خاطر گرانش خود، آهسته شروع به منقبض شدن کرد و متراکم و غلیظ تر شد. این قسمتها امروزه به صورت ابرهای تاریک پدیدار می شوند که مانند حفره ای در آسمان به نظر می رسند. این توده ها واقعاً عظیم الجثه هستند، آنقدر بزرگ که نور دهها یا حتی صدها سال طول می کشد تا از یک طرف آنها به طرف دیگرشان برود. این توده ها، اغلب شامل هیدروژن و هلیم هستند: دو عنصر ساده که بیشتر از بقایای کیهانی می باشند. زمانی که تلسکوپهای رادیویی حساس خودمان را به سوی یکی از این ابرها نشانه می گیریم، متوجه نشانه هایی از دیگر اجسام مرکب از جمله منوکسیدکربن، فرمالدئید، متانول، آب و اسید هیدروسیانیک نیز می شویم ما همچنین انواع غنی و گوناگونی از مولکولهای پیچیده ای را، می یابیم که بیشتر از اتمهای کربنِ چسبیده به هیدروزن، اکسیژن، نیتروژن و اتمهای گوگرد و فراوانترین عناصر شکل یافتند. به این خاطر است که به آنها توده ی مولکولی می گوییم. این عناصر به این دلیل آنجا هستند که ستارگان بسیاری در طول زندگی خود این عناصر را ساخته و در مرگشان آنها را به فضای میان ستاره ای بازگردانده اند. این مولکولهای آلی می توانند مانند یک مولکول هشت اتمی شکر گلیکولالدهید(C2H4O2)، بسیار پیچیده باشند. بنابراین بسیار هیجان انگیز است که این مولکولها می توانند محیط ناملایم فضای میان ستاره ای را تحمل کنند، محیطی که غرق اشعه قدرتمند فرابنفش حاصل از ستارگان است. این ابرها همچنین شامل ذرات میان ستاره ای به اندازه ی ذرات دود سیگار هم هستند. این ذرات غبار از سیلیکات ها – مواد معدنی شامل سیلیکُن، اکسیژن، منیزیم، آهن و دیگر اتمهای معمولی – و کربن به اشکال مختلف، هستند. این ذرات از تراکم بادهای ستاره ای غول های سرخ در مراحل آخر زندگیشان بوجود آمده اند. در این مناطقِ بسیار...

بیشتر بخوانید