منشاء نور عجیب، در مریخ چیست؟
فروردین۲۴

منشاء نور عجیب، در مریخ چیست؟

بیگ بنگ: کاوشگر کنجکاوی ناسا باری دیگر با ثبت تصویری جنجالی از سیاره خالی‌ از سکنه مریخ، توجه رسانه‌‌های جهان را به سوی این سیاره جلب کرده‌است. حیات در مریخ؟ این عکس که توسط مریخ نورد کنجکاوی گرفته شده ، یک نور با منشا ناشناخته را در فاصله دور نشان می دهد. به گزارش همشهری آنلاین، کاوشگر کنجکاوی ناسا که بارها با ارسال تصاویر گیج‌کننده از سیاره مریخ، بازار شایعات را در فضای رسانه‌ها، به ویژه رسانه‌های آنلاین داغ کرده‌است،‌باری دیگر تصویری به ثبت رسانده که در آن می‌توان انعکاس نوری را در دوردست مشاهده کرد، گویی کسی به عمد درحال بازتاب دادن نور خورشید به سوی دوربین کنجکاوی است. ناسا دلیل این پدیده عجیب در این تصویر جدید را بازتاب نور خورشید روی سطح صیقلی یک سنگ می‌داند. به گفته متخصصان پروژه کنجکاوی، دو عکسی که کنجکاوی از این منطقه به ثبت رسانده،‌در ساعتی مشابه از روز به ثبت رسیده،‌از این رو احتمال اینکه این لکه، بازتاب نور خورشید روی سطح یک سنگ باشد بسیار زیاد است. به گفته جاستین ماکی، در تمامی این تصاویر موقعیت خورشید نسبت به کاوشگر ثابت بوده و در غرب-شمال غرب کاوشگر قرار داشته‌ و زوایه آن با سطح سیاره بسیار کم بوده‌است. توضیح دیگر ناسا این است که احتمالا این نور از میان حفره‌ای درون یک تکه سنگ روی لنز دوربین کنجکاوی متمرکز شده‌است. باوجود اینکه این بازتاب نور در دو تصویر که در دو روز متفاوت از منطقه گرفته شده،‌دیده می‌شود،‌اما متخصصان ناسا اصرار دارند که این نقطه درخشان هیچ ارتباطی با ساکنان احتمالی مریخ ندارد. این تصویر که در روز سوم آوریل به ثبت رسیده اولین بار مورد توجه یک انجمن جستجوی حیات بیگانه قرار گرفت و به تدریج در میان رسانه‌ها پخش شد و در تمامی آنها تاکید شده‌بود که این نقطه درخشان منبعی مصنوعی دارد نه طبیعی. در این تصویر متحرک هم لحظه درخشش ناگهانی نوری که منشاء ناشناخته دارد را مشاهده می کنید. این درحالی‌است که رقیق بودن اتمسفر مریخ به این معنا است که ذرات پرانرژی، پرتوهایی که به پرتوهای کیهانی شهرت دارند، برخلاف زمین به صورت کامل توسط اتمسفر جذب نمی شوند و ممکن است بخشی از آنها توسط سطوح مختلف بازتابانده شوند و ی مستقیما روی سطحی با حساسیت، بالا ،‌مانند تراشه CCD دوربین عکاسی، اثربگذارند. از این رو این احتمال وجود دارد که این نقطه درخشان اصلا نور نباشد،‌بلکه بخشی از پرتوهای کیهانی باشد که در زمان عکسبرداری وارد لنز دوربین NAVCAM کاوشگر شده‌است. به گفته اخترشناسان برخورد پرتوهای کیهانی با CCD دوربین کنجکاوی باعث افزایش بارالکتریکی آن شده و نقطه‌ای درخشان را از خود به‌جا گذاشته‌است. این پدیده در تصاویر نجومی بسیار رواج دارد،‌زیرا دوربین‌های فضایی در برابر پرتوهای کیهانی و خورشیدی...

بیشتر بخوانید
آیا می توان از “هیچ” انرژی استخراج کرد؟
فروردین۲۴

آیا می توان از “هیچ” انرژی استخراج کرد؟

پرسش هوس انگیزی است: آیا می توان از هیچ انرژی استخراج کرد؟  فیزیکدان ها همین تازگی ها فهمیده اند که « هیچ چیز» خلاء اصلا تهی نیست، بلکه آکنده از جنب و جوش است. به گزارش بیگ بنگ، یکی از هواداران این ایده، نابغه ی غیر عادی سده ی بیستم نیکلا تسلا بود، یعنی این ایده که چه بسا خلاء دارای مقادیر بی شماری انرژی باشد. اگر چنین باشد، خلاء خوراک رایگان غایی خواهد بود، و می تواند انرژی نامحدود را به معنای واقعی کلمه از هیچ چیز تامین کند. خلاء به جای این که به عنوان تهی و عاری از هر ماده ای در نظر گرفته شود، به معدن غایی انرژی بدل خواهد شد. تسلا باور داشت که می تواند از خلاء انرژی نامحدود استخراج کند، ادعایی که متاسفانه در یادداشت هایش آن را به اثبات نرساند. نخست، انرژی نقطه ی صفر یا انرژی موجود در خلاء گویی قانون اول ترمودینامیک را نقض می کند. گرچه انرژی نقطه ی صفر از قوانین مکانیک نیوتنی سرپیچی می کند، مفهوم انرژی نقطه ی صفر به تازگی سر بر آورده است. هنگامی که دانشمندان داده های ماهواره پلانک را بررسی کردند، به این نتیجه رسیدند که دست کم ۶۸.۳ درصد کیهان از «انرژی تاریک» ساخته شده است، انرژی خلاء خالص. یعنی بزرگترین منبع ذخیره انرژی در سرتاسر کیهان خلئی است که کهکشان ها را از هم جدا می سازد. ( این انرژی آنقدر عظیم است که کهکشان ها را از هم دور می کند و چه بسا سرانجام در یک بیگ فریز کیهان از هم بدرد.) انرژی تاریک در هر جای کیهان هست، حتی در اتاق نشیمن شما و درون بدنتان. مقدار انرژی تاریک در فضای بیرونی به راستی نجومی است و از تمام ستارگان و کهکشان ها هم بیشتر است. ما همچنین می توانیم مقدار انرژی تاریک در روی زمین را محاسبه کنیم، که مقداری اندک است، آنقدر کم که نمی شود برای توان دادن به ماشین حرکت دائمی مورد استفاده قرار گیرد. تسلا در مورد انرژی تاریک درست می گفت، ولی در مورد مقدار انرژی تاریک بر روی زمین اشتباه می کرد. شاید هم نمی کرد؟ اگر ما از آخرین نظریه ی فیزیک اتمی برای محاسبه مقدار انرژی تاریک در کیهان استفاده کنیم، به عددی می رسیم که با ضریب ۱۰ به توان ۱۲۰ اشتباه است! این یعنی یک با ۱۲۰ صفر در جلوی آن۱ در تمام فیزیک ، تاکنون این بزرگترین ناهمخوانی بین نظریه و آزمایش بوده است. نکته در آن است که هیچ کس نمی داند چگونه «انرژی هیچ چیز» را محاسبه کند. این یکی از مهمترین پرسشها در فیزیک است ( زیرا که سرانجام سرنوشت کیهان ما را تعیین خواهد کرد)، ولی در حال حاضر ما...

بیشتر بخوانید
رابطه ستاره‌های درحال مرگ و کشف حیات فرازمینی
فروردین۲۳

رابطه ستاره‌های درحال مرگ و کشف حیات فرازمینی

حقیقات جدید نشان می دهد که احتمال یافتن رد حیات فرازمینی در سیاره هایی وجود دارد که دور مدار ستاره های درحال مرگ می چرخند. به گزارش خبرگزاری مهر، تحقیقات نظری نشان می دهد که میزان اکسیژن سیاره های شبیه زمین که حول محور ستاره های کوتوله سفید می چرخند از سیاره هایی که دور یک ستاره شبیه به خورشید می چرخند، بیشتر است. میزان قابل توجهی از اکسیژن در اتمسفر یک سیاره دور نشان دهنده وجود حیات در این سیاره است. آوی لئوب از مرکز فیزیک نجومی هاروارد اسمیتسونیان اظهار داشت: در جستجو برای علائم بیولوژیکی فرازمینی نخستین ستارگانی که ما مورد مطالعه قرار می دهیم کوتوله های سفید هستند. کوتوله سفید ستاره ‌ای است که دیگر سوخت هسته‌ ای آن تمام شده و در نتیجه بسیار فشرده و کوچک می‌شود. چنین ستارگانی بسیار داغ هستند ولی آهسته آهسته دمای خود را از دست می‌دهند. یک کوتوله سفید که معمولا اندازه زمین است طی زمان ناپدید می شود اما می تواند دنیای نزدیک خود را تا میلیاردها سال گرم نگاه دارد. از آنجا که کوتوله سفید بسیار کوچکتر و ضعیفتر از خورشید است، یک سیاره نزدیک به آن که آب مایع کافی در سطح آن وجود داشته باشد می تواند قابل سکونت باشد. چنین سیاره ای می تواند هر 10 سال با فاصله ای حدود بیش از 1 میلیون و 600 هزار کیلومتر دور این کوتوله سفید حرکت کند. پیش از آنکه یک ستاره کوتوله سفید شود به یک غول سرخ تبدیل می شود و سیاره های اطراف خود را از بین می برد، بنابراین یک سیاره باید پس از آنکه یک ستاره به کوتوله سفید تبدیل شد در مدار این ستاره قرار گیرد. این سیاره ممکن است از بقایای گرد و غبار و گاز تشکیل شود و یا از فاصله دورتر به این نقطه مهاجرت کند. مطالعات پیشین نشان می دهد که وفور عناصر سنگین روی سطح کوتوله سفید نشان دهنده شکست قابل توجهی از سیارات صخره ای اطراف آن است. لئوب تحقیقاتی از 500 کوتوله سفید انجام داده اند تا سیاره های قابل سکونت را کشف کنند. راساس اظهارات این محققان، بهترین روش برای یافتن این سیارات، جستجوی گذرا است تا ستاره ای کشف شود که هنگام عبور یک سیاره درحال عبور از مقابل خود، درخشش ضعیفی دارد. از آنجا که یک کوتوله سفید هم اندازه زمین است، یک سیاره هم اندازه زمین می تواند قسمت اعظم نور کوتوله سفید را بپوشاند و شکست نور ایجاد کند، نکته مهم این که ما تنها می توانیم اتمسفر سیاره های درحال گذر را مطالعه کنیم. محققان امیدوارند که تلکسوپ فضایی جیمز وب که قرار است اواخر این دهه به فضا پرتاب شود توانایی تشخیص این دنیاهای بیگانه را...

بیشتر بخوانید
 مدرن ترین سیستم فضاپیماها
فروردین۱۵

 مدرن ترین سیستم فضاپیماها

  نسل بعدی فضاپیماهای ناسا، ایمن ترین سیستم نجات فضانورد را دارا خواهد بود. این سیستم مدرن ترین نسخه از سیستم قابل اعتماد آپولوست. سیستم پرتاب نجات Orion همانند آپولو به سرعت کپسول سرنشین را از نوک راکت آرس (Ares-I) جدا می کند همچنین حتی اگر در صفحه پرتاب و یا در طول مسیر صعود به مدار شرایط اضطراری پیش آید، عمل خواهد نمود. همانطور که مهندسین ناسا در حال کار بر روی سیستم پرتاب نجات Orion هستند، تیم دیگری از ناسا مشغول  تحقیق بر روی یک سیستم پرتاب ضمنی دیگر است. این سیستم جایگزین که با نام MLAS یا “سیستم پرتاب نجات مکس” خوانده می شود در 8 جولای به طور موفقیت آمیزی مورد آزمایش قرار گرفت. این آزمایش در یک صفحه پرتاب نجات مشابه سازی شده در مجمع پرواز والوپس ناسا واقع در جزیره والوپس به انجام رسید. آزمایش بدون خلبان قسمتی از ارزیابی NESC (مرکز مهندسی و امنیت ناسا) بر روی پتانسیل سیستم پرتاب نجات جایگزین بود که می تواند برای فضاپیمای خلبان دار در آینده مورد استفاده قرار گیرد. اولین نمونه در بررسی تجهیزات به منظور جداسازی ایمن یک فضاپیما و سرنشین آن از یک راکت منحرف شده، به کار رفت. هدف اولیه از آزمایش MLAS آماده سازی نیروی کاری ناسا با تجهیزات اضافی در پرواز آزمایشی فضاپیما بود، که خود این تجربه نیز در تلاش های آینده آژانس در زمینه طراحی، بهینه سازی و آزمایش فضاپیماها مفید خواهد بود.   فرم گلوله شکل MLAS جایگزین سیستم نجات Orion نخواهد شد.   “برنامه صور فلکی” ناسا سه سال است که در حال طراحی وسیله تحقیقاتی سرنشین دار Orion و وسیله پرتاب Ares می باشد. اینها بشر را دوباره به ماه خواهند فرستاد؛ اما این بار برای زندگی کردن و کار کردن! طراحی های فضاپیما بر اصول تکنیکی ای پایه ریزی شده است که در طول برنامه های آپولو و شاتل فضایی برنامه ریزی شده بود. سیستم پرتاب نجات Orion روشی را فراهم می آورد تا اگر در زمانی که روی صفحه پرتاب قرار گرفته و یا در طول صعود به مدار زمین می باشد دچار وضعیت اضطراری شد سرنشین خود را از خطر برهاند. MLAS جذابیت های بالقوه ای دارد به دلیل اینکه فرضیه علمی آن طوری طراحی شد تا: مزایای اجرای آیرودینامیک داشته باشد، وزن کمی داشته باشد و بر روی سفینه های فضایی به طور نسبتاً آسانی قابل نصب و استفاده باشد. اطلاعات به دست آمده از آزمایشات MLAS از راه های محتلفی به پروژه Orion کمک می کند. MLAS اولین نمایش سیستم پرتاب نجات در این سایز و این کلاس وزنی است که  قابل نصب روی یک وسیله می باشد.و نیز اولین تلاش برای به دست آوردن داده های مربوط به انرژی صوتی...

بیشتر بخوانید
نشانه هایی از حیات در مریخ
فروردین۱۵

نشانه هایی از حیات در مریخ

سنگ هایی که توسط مریخ نورد روح مورد آزمایش قرار گرفته اند مدارکی دال بر محیطی مرطوب، غیراسیدی و مناسب برای حیات در گذشته مریخ را نشان می دهند. این موضوع پس از چهار سال تحقیق، آنالیز و تجزیه تحلیلسنگ ها و مواد معدنی مریختوسط گروهی از دانشمندان تایید شد. در اواخر سال 2005 ، در یکی از آزمایشات صورت گرفته توسط مریخ نورد روح، غلظت بالایی از کربنات نشان داده شد که ناشی از شرایط مرطوب و نزدیک به خنثی اما ترکیب شده با اسید بود. اما  مطالعات و یافته های جدید نشان از آب خالص و غیراسیدی می دهند. پیش از این نیز مریخ نوردهای ناسا نشانه های دیگری از شرایط حیات و آب در مریخ را یافته بودند. ولی با این حال داده های بدست آمده از این تحقیقات شرایطی را نشان می داد که دال بر محیط هایی اسیدی بود. به بیان دیگر، شرایط حیات در مریخ در محیطی قطعاً اسیدی تصور میشد که از این رو مریخ سیاره ای با شرایط سخت و نادر برای حیات در نظر گرفته میشد.   مطالعات و آزمون های مختلف آزمایشگاهی شناسایی کربنات را تایید کرد. این کشف در 3 ژوئن در ژورنال علوم به چاپ رسید. به گفته استیو اسکوایرز از دانشگاه کرنل در ایتاکا، این یکی از با ارزشترین یافته های علمی توسط مریخ نوردها بوده است.اسکوایرز محقق اصلی مریخ نوردهای روح و فرصت ، و از نویسندگان این گزارش جدید است. او ادامه می دهد : ” برون زد میزان قابل توجهی از رسوب کربنات خود نشان دهنده و گویای شرایطی کاملاً مناسب برای حیات است که روزگاری در این سیاره وجود داشته است. “ مریخ نورد ناسا ملقب به روح (Spirit) ماموریت خود را در ژانویه 2004 آغاز نمود. (اعتبار تصویر: ناسا / موزه علوم طبیعی) برای دیدن تصویر در اندازه واقعی اینجا کلیک نمایید بر اساس تحقیقات مریخ نورد روح بر روی سنگ های مریخی، و همچنین یکی از نمونه هایی که دانشمندان آنراComanche نامیدند ، در طی مسیر مریخ نورد از Husband Hill تا مجاورت Plate plateau ،میزان کربنات آهن منیزیم اندازه گیری شدهدر حدود 4/1 مواد بوده، که این مقدار 10 برابر بیشتر از تمام کربنات شناسی شده از مطالعات قبلی در سنگ های مریخ می باشد. دیک موریس، مولف ارشد این گزارش و یکی از اعضای تیم تحقیقاتی مریخ نوردها در مرکز فضایی هیوستن میگوید: “ما برای تایید قطعی و رسیدن به این نتایج ازترکیب نتایج بدست آمده از 3 اسپکترومتر و کار بسیار حساس و دقیقتیم استفاده نمودیم. ” او ادامه میدهد : “تجهیزات روش هایی ترکیبی بسیار خوب و چندگانه ای در تایید کربنات آهن منیزیم و تشخیص میزان آن در اختیار ما قرار می دهند. “ نشست کربنات...

بیشتر بخوانید
ستاره نوترونی چیست؟
فروردین۱۵

ستاره نوترونی چیست؟

ستاره هاي نوتروني ستاره هاي در حال مرگي هستند كه به نظر ميرسند تقريبا از هر طبقه بندي اي حذف شده اند! آنها كوچك و بسيار چگال و با قطر تقريبا 20 كيلومتر و جرم تقريبا 1.5 برابر خورشيد ما هستند. از این رو يك قاشق چايخوري از اين ستاره ها بر روي زمين وزني تقريبا برابر 100 ميليون تن خواهد داشت!!! آنها همچنين با سرعتي بسيار زياد حول محور خود گردش ميكنند. سرعتي حدود 700 بار در ثانيه! و طبق تحقيقي جديد خاصيتي بسيار باور نكردني ديگر در مورد آنها كشف شده؛ سطح بيروني اين ستاره هاي متلاشي شده احتمال ميرود كه 10 ميليارد بار قويتر از فولاد يا هر آلياژ ديگر زميني باشد. اين ستاره ها، ستاره هاي عظيمي هستند كه نيروي جاذبه اي بسيار زياد را از خود نشان ميدهند و تنها اجرامي كه بيشتر از اين ستاره ها چگال و متراكم هستند، سياه چاله ها هستند. دانشمندان مايلند ساختار اين ستاره ها را درك كنند زيرا اختلالات سطحي و كوهستانهاي روي پوسته آنها امكان دارد امواج گرانشي تابش كرده و به ترتيب ميتوانند در بعد چهارم( زمان ) ناهماهنگي ايجاد كنند. به خاطر فشار زياد، عيوب ساختاري و ناخالصي هايي كه چيزهايي مثل صخره ها و فولاد را سست ميكنند، احتمال اينكه كريستال هايي كه در طول دوره تشكيل عناصر به وجود مي آيند، تغيير شكل دهند كمتر است. اين پوسته ميتواند فشار خرد شدني 10 ميليارد برابر فشاري كه براي قالب زني فولاد به كار ميرود را تحمل كند. منبع : سایت نجوم...

بیشتر بخوانید