کشف ستاره‌ای باستانی با پنج سیاره شبه‌زمین توسط کپلر
بهمن۰۹

کشف ستاره‌ای باستانی با پنج سیاره شبه‌زمین توسط کپلر

تیمی بین‌المللی از اخترشناسان به رهبری محققان دانشگاه بیرمنگهام موفق به کشف ستاره‌ای با پنج سیاره شبه‌زمین شدند. به گزارش سرویس علمی ایسنا، این جرم کیهانی خورشیدمانند با 11.2 میلیارد سال قدمت، مسن‌ترین ستاره دارای سیارات شبه‌زمین به شمار می‌آید؛ چنین موضوعی نشان می‌دهد که سیارات شبه‌زمینی در سراسر تاریخ 13.8 میلیارد ساله جهان به وجود آمده‌اند و دانشمندان با استفاده از تلسکوپ فضایی کپلر ناسا به این کشف دست یافته‌اند. ستاره جدید که Kepler-444 نام دارد، در واقع، میزبان پنج سیاره کوچک‌تر از زمین دارای اندازه‌های متغیر بین اندازه عطارد و ناهید هستند. دانشمندان با کمال شگفتی دریافته‌اند، این سیارات شبه‌زمین زمانی که جهان یک پنجم عمر کنونی‌اش را داشته، به وجود آمده‌اند و ستاره Kepler-444 نیز دو و نیم برابر مسن‌تر از خورشید 4.5 میلیارد ساله است. این سیارات در کمتر از 10 روز حول ستاره میزبان می‌چرخند و مدار آنها در فاصله کمتر از یک دهم فاصله زمین از خورشید است. نزدیکی این اجرام کیهانی به ستاره میزبان بدین معناست که به دلیل فقدان آب مایع و سطوح بالای تشعشع، این سیارات زیست‌پذیر نیستند؛ با این حال، کشف این سیستم ستاره‌ای، سرنخ‌های مهمی درباره این موضوع ارائه می‌دهد که آیا سیاراتی قابل مقایسه با زمین وجود دارند یا خیر. جزئیات این دستاورد نجومی در مجله Astrophysical منتشر شد.   مقایسه اندازه سیارات جدید با تعدادی از سیارات منظومه شمسی منبع...

بیشتر بخوانید
شکل‌گیری ستارگان نوترونی از یک ماده عجیب
دی۲۳

شکل‌گیری ستارگان نوترونی از یک ماده عجیب

محققان موسسه بین‌المللی تحقیقات فضایی در برزیل عنوان می‌کنند که ماده عجیبی در فضا وجود دارد که احتمالا برخی ستارگان نوترونی از آن ساخته شده‌اند. ستارگان نوترونی متراکم‌ترین اجرام در کیهان محسوب می‌شوند؛ تحقیقات جدید نشان می‌دهد که احتمالا برخی از ستارگان نوترونی از نوعی ماده کشف نشده و ناشناخته ساخته می‌شوند. خواص این ماده موسوم به ماده عجیب (strange matter) تقریبا ناشناخته است، اما محققان بر این باورند که با نوعی مایع از انواع ذرات زیراتمی مواجه هستند. ستارگان، سیارات و کهکشان‌ها از ماده باریونی ساخته شده‌اند؛ باریون از ذرات بنیادی موسوم به کوارک ساخته شده است و بر اساس نحوه ترکیب کوارک‌ها، انواع مختلف باریون شکل می‌گیرند. اما چیزی که ماده عجیب را از ماده معمولی متمایز می‌کند، تراکم بالای آن است؛ ماده عجیب از کوارک بالا (up)، کوارک پایین (down) و کوارک عجیب (strange) تشکیل شده است. وجود ماده عجیب در حد یک نظریه است و اثبات وجود آن و تشکیل برخی از ستارگان نوترونی از این ماده بسیار دشوار است. منبع...

بیشتر بخوانید
اگر سیارات دیگر به جای ماه بودند…؟
دی۱۷

اگر سیارات دیگر به جای ماه بودند…؟

یک کاربر رسانه‌های اجتماعی اهل آلابامای امریکا در فیلم‌هایی که منتشر کرده، نشان داده چنانچه سیارات دیگر منظومه شمسی به جای ماه بودند، از زمین چگونه به نظر می‌رسیدند. در فیلمی که وی ارائه داده، این سیارات متحرک به زمین نزدیک‌ هستند و آسمان را در برگرفته‌اند. این فیلم نشان می‌دهد تعدادی از این اجرام کیهانی به چه میزان از کره خاکی بزرگ‌تر هستند. فیلم جدید توسط «یتی دینامیکس» تولید شده و در آن مریخ، ناهید، نپتون، اورانوس، مشتری و زحل به جای ماه قرار دارند. عطارد در این فیلم به چشم نمی‌خورد زیرا این سیاره خود هم‌اندازه ماه است. شعاع قمر زمین 1738 کیلومتر است و در مقایسه با سیارات دیگر که در این فیلم در فاصله 384 هزار کیلومتری کره خاکی قرار دارند، کوتوله به نظر می‌رسد. مریخ با شعاع 3397 کیلومتری، دو برابر ماه است و اورانوس با داشتن شعاع 25 هزار و 559 کیلومتر، 25 برابر قمر زمین است. این در حالی است که شعاع مشتری 71 هزار و 490 کیلومتر است. با این حال، در صورتی که این سیارات به جای ماه بودند، قمرهایشان با زمین برخورد می‌کرد. به طور مثال، «دیون» که از فاصله 377 هزار کیلومتری حول زحل مدارگردی می‌کند، در صورتی که این سیاره به جای ماه بود، با زمین برخورد می‌کرد. نکته جالب دیگر در صورت وجود سیارات دیگر به جای ماه، اثر گرانشی آن‌ها روی زمین بود. در چنین حالتی، این سیارات جو زمین را از هم می‌دریدند و موجب وقوع جزر و مدها و آتشفشان‌های عظیم بر روی آن می‌شدند. چنانچه مشتری به جای ماه بود، حتی احتمال داشت زمین جان به در نبرد زیرا از هم دریده می‌شد و حلقه‌ای حول این غول گازی را شکل می‌داد. فیلم دوم مبتکر خلاق اهل آلاباما نشان می‌دهد در صورتی که ماه به جای ایستگاه بین‌المللی فضایی بود، چگونه به نظر می‌رسید. ایستگاه بین‌المللی در فاصله 415 کیلومتری و بر فراز زمین واقع شده و نسبتا به آن نزدیک است. زحل به جای ماه   قمرهای زحل   نمایی از ماه زمین منبع...

بیشتر بخوانید
بزرگترين اجرام در کيهان
آذر۲۶

بزرگترين اجرام در کيهان

شاید برای شما هم چنین سوالی پیش آمده باشد که بزرگترین ها در دنیای پیرامون ما کدام اجسام می باشند. اگر تاکنون در نزديکي اهرام مصر و يا برج دبي ايستاده باشيد عظمت و بزرگي اين سازه ها شما را حيرت زده خواهند نمود. اما آنچه در این مقاله به برسی آن خواهیم پرداخت  به چنان ساختارهای عظیمی در جهان اشاره دارد که حتی تصور اندازه برخی از آنها نیز دشوار است. در ادامه این مطلب، 10 انتخاب برتر برای بزرگ ترین اجرام در کیهان را به شما معرفی خواهیم نمود. در این مقاله با بزرگ ترین  سیاره، بزرگ ترین ستاره، بزرگ ترین سنگ آسمانی، بزرگ ترین سیاهچاله ، بزرگ ترین کهکشان، و دیگر ساختارهایی از کیهان آشنا خواهید شد که شاید تاکنون حتی نام آنها را نیز نشنیده باشد. اینها بزرگترین اجرام در جهان هستی می باشند:   10 – بزرگترين سيارک “سرس” بزرگ ترين سيارکي (asteroid) است که تاکنون شناسيايي شده است. اين سيارک در حدود 600 مايل (به بزرگي کاليفرنيا) قطر دارد. سرس آنقدر عظيم است که نيروي گرانشي اش آنرا وادار به داشتن شکلي کروي نموده و همچنين لقب “سياره کوتوله” با آن داده شده است. اين سيارک  آنقدر بزرگ است که شامل 25% درصد از جرم کمربند سيارک ها مي باشد. اگر شما کليه اجرام موجود در کمربند سيارک ها را در کنار يکدگير جمع کنيد، جسم حاصله تنها 2.5 برابر از سرس بزرگتر خواهد بود.     9- بزرگترين سياره سياره TRES4که در صورت فلکي هرکول واقع شده است داراي قطري 70% بزرگتر از سياره مشتري است، اگرچه جرم آن هشتاد درصد از  مشتري کمتر مي باشد. اين بزرگترين سياره اي است که تاکنون شناسايي نموده ايم. بروزرساني: يافته هاي علمي جديد نشان مي دهد که ظاهراً سياره فراخورشيدي WASP-17bحتي از سياره TRES4نيز بزرگتر است. باوجود اينکه شعاع آن دوبرابر سياره مشتري است، تنها نيمي از جرم مشتري را داراست. اين حتي آنرا در درجه اي سبک تر از سيارهTRES4قرار داده است.   8- بزرگترين ستاره VY Canis Majorisبزرگترين ستاره اي است (در قطر) که تاکنون شناسايي شده است. اين ستاره از خانواده ستارگان مشهور به “غول هاي قرمز” مي باشد. قطر اين ستاره 2000 بار بزرگ تر از خورشيد است و براي پرسرعت ترين اتومبيل جهان 2600 سال زمان نیاز است تا مسير دور آن را يکبار پيمايش نمايد. اگر شما  ستاره VY Canis Majoris  را جايگزين خورشيد منظومه شمسي نماييد، شعاع آن از سياره زحل عبور خواهد نمود (براي مقايسه اندازه آن با خورشيد به تصوير مقابل نگاه کنيد )     7- بزرگترين سياه چاله سياه چاله ها از لحاظ فيزيکي مناطق عظيمي از فضا نمي باشند. اما با نظر گرفتن جرم بسيار بالاي آنها، سياه چاله ها از جمله بزرگترين اجرام موجود در...

بیشتر بخوانید