خانه‌های مصنوعی فضایی به واقعیت تبدیل می‌شوند
بهمن۰۹

خانه‌های مصنوعی فضایی به واقعیت تبدیل می‌شوند

دانشمندان پیش‌بینی‌ می‌کنند که یافتن جهان دیگری برای سکونت و نجات نسل بشر بسیار دشوار است و ایده ساخت خانه‌های مصنوعی فضایی، تنها راه نجات انسان محسوب می‌شود. برخی دانشمندان معتقدند که برای معکوس کردن روند تغییرات آب و هوایی بسیار دیر شده و بزودی زمین به محل غیرقابل سکونتی تبدیل خواهد شد. جهان بسیار وسیع است و در مدار صدها هزار ستاره در کهکشان‌های مختلف، میلیون‌ها سیاره وجود دارند که برخی از آنها از قابلیت احتمالی زیست‌پذیری برخوردار هستند. اما فواصل بسیار وسیع بین ستارگان و محدودیت سرعت نور و سرعت پایین فضاپیماها، امکان دسترسی به این مناطق را غیرممکن می‌سازد. یک منطقه قابل سکونت در فضا به معنای سیاره‌ای دارای آب در مدار ستاره‌ای شبه‌خورشید است؛ اما برای سکونت بشر به چیزهایی بیش از آب نیاز است. جو و اکوسیستم زمین که در هیچ سیاره دیگری مشاهده نشده است، عامل تکامل منحصر بفرد بر روی این سیاره محسوب می‌شود؛ بنابراین یک محیط قابل سکونت برای انسان نیازمند ساخت جو و زیست کره است. در پروژه‌ تحقیقاتی که با حمایت ناسا انجام شد، محققان امکان ساخت زیستگاه‌های مصنوعی در فضا برای سکونت بشر را مورد بررسی قرار دادند. خانه‌های مصنوعی فضایی می‌توانند بین 10 هزار تا 140 هزار نفر را در خود جای دهند؛‌ این زیستگاه‌ها درحقیقت فضاپیماهایی هستند که در فواصل بین ستاره‌ای مستقر می‌شوند. برای ساخت این خانه‌های فضایی نیازی به صرف هزینه‌های سنگین برای انتقال میلیون‌ها تن مواد ساختمان‌سازی به فضا وجود ندارد؛ این زیستگاه‌ها با استفاده از منابع زمین و سیارک‌ها شامل نیکل، طلا و سایر فلزات گرانبها ساخته می‌شوند؛ همچنین می‌توان از انرژی خورشدی برای غلبه بر محدودیت انرژی استفاده کرد. منبع :isna.ir...

بیشتر بخوانید
تصاویری از بزرگترین سیارک منظومه شمسی
بهمن۰۱

تصاویری از بزرگترین سیارک منظومه شمسی

با نزدیک شدن فضاپیمای داون ناسا به سرس، تصاویر جدید از این بزرگترین سیارک منظومه شمسی با کیفیت 27 پیکسل ارائه شده است که سه برابر بهتر از تصاویر ثبت شده در اوایل ماه دسامبر 2014 است. به گزارش سرویس علمی ایسنا، فضاپیمای داون در هفته آینده به ارائه تصاویر دقیق‌تر از این جهان یخی پرداخته و در نهایت در روز ششم مارس (15 اسفند) وارد مدار سرس خواهد شد. تازه‌ترین تصاویر سیارک سرس در روز 13 ژانویه (23 دی) در فاصله 383 هزار کیلومتری ثبت شده است. اگرچه تصاویر اخیر داون به دقت و وضوح تصاویر هابل در ژانویه 2004 نیست، اما ناسا مدعی است که این وضوح بسیار بیشتر خواهد شد. به گفته محققان، تصاویر جدید به نمایش اولین ساختارهای سطحی مانند دهانه‌ها پرداخته‌اند. سرس 950 کیلومتر وسعت داشته و در سال 1801 کشف شد. در ماه ژانویه محققان کشف کردند که آب از سطح این سیارک با سرعت شش کیلومتر در ساعت به بیرون می‌جوشد. رصدهای انجام شده توسط تلسکوپ هرشل سازمان فضایی اروپا نشان می‌دهد که این آب احتمالا از آبفشان و یا آتشفشان یخ بیرون می‌زند. سرس در یک کمربند سیارکی میان مریخ و مشتری به دور خورشید می‌چرخد و بسیار شبیه قمر اروپای مشتری و انسلادوس زحل است. این دو قمر به عنوان منابع احتمالی حیات محسوب می‌شوند. حضور یا عدم حضور آب در اجسامی مانند سرس می‌تواند با منشا حیات بر روی زمین و مهاجرت مقیاس بزرگ سیاراتی مانند مشتری ارتباط داشته باشد. یک سناریو بر این اساس است که مهاجرت سیارات غول‌پیکر باعث توزیع جمعیت سیارکهای یخی و صخره‌ای و دنباله‌دارهایی شد که به زمین و ماه برخورد و مولکول‌های آلی و آب را به زمین منتقل کرده بودند. سرس دوبرابر قمر استلادوس بوده که گفته می‌شود از آب مایع در زیر سطح خود برخوردار است. فاصله این قمر با خورشید سه برابر دورتر از زمین بوده اما به اندازه کافی برای ذوب شدن یخ و بازسازی آن گرم می‌شود. فضاپیمای داون از زمان پرتاب در سال 2007 تاکنون از پیش‌سیاره وستا در فاصله 168 میلیون کیلومتری سرس دیدن کرده است. فاصله میان وستا و سرس بسیار بیشتر از فاصله بین خورشید و زمین است. این فضاپیما در طول 14 ماده گردش خود در مدار وستا، اطلاعات خیره‌کننده‌ای از جمله تصاویر سطح دهانه‌دار این سنگ آسمانی و سرنخ‌های مهمی در مورد تاریخچه زمین شناسی آن ارائه کرد. وستا و سرس دو مورد از بزرگترین اجسام موجود در کمربند اصلی سیارکی منظومه شمسی هستند.     تصویر خام و پردازش شده سیارک سرس که در 13 ژانویه ثبت شد تصویر تلسکوپ هابل از سیارک سرس در ژانویه 2004 منبع...

بیشتر بخوانید
عبور بی‌سر و صدای یک سیارک از کنار زمین
دی۲۸

عبور بی‌سر و صدای یک سیارک از کنار زمین

سیارکی به نام 2004 BL86 در تاریخ 26 ژانویه (ششم بهمن‌) در فاصله‌ای معادل سه‌ برابر مسافت زمین تا ماه به آرامی از کنار کره خاکی عبور خواهد کرد. منجمان با استفاده از نور منعکس‌شده این سیارک ابعاد آن را حدود نیم کیلومتر تخمین زده‌اند. این عبور، نزدیک‌ترین گذر یک صخره فضایی شناخته‌شده با چنین ابعادی تا سال 2027 یعنی هنگامی است که سیارک 1999 AN10 از کنار زمین عبور می‌کند. هنگام عبور از کنار زمین، شیء آسمانی 2004 BL86 حدود 1.2 میلیون کیلومتر از زمین فاصله خواهد داشت. در حالی که سیارک مزبور تهدیدی برای زمین ایجاد نمی‌کند، این رخداد، عبوری نزدیک توسط یک سیارک نسبتا بزرگ به شمار می‌آید و به دانشمندان فرصتی منحصر‌به‌فرد برای مشاهده و کسب اطلاعات بیشتر درباره آن می‌دهد. یکی از روش‌های ناسا برای بررسی این جرم کیهانی، مشاهده‌ آن با ریزموج‌هاست. آنتن‌های «شبکه فضای عمیق» این آژانس در کالیفرنیا و رصدخانه Arecibo در پورتوریکو، در تلاش برای به دست‌آوردن داده‌های علمی و تصاویر راداری از این سیارک هنگام نزدیک‌ترین فاصله آن تا زمین خواهند بود. در حال حاضر دانشمندان تقریبا هیچ اطلاعاتی از این جسم کیهانی در اختیار ندارند. سیارک 2004 BL86 در ژانویه سال 2004 توسط «تلسکوپ مرکز تحقیقات سیارک نزدیک زمین لینکولن» در نیومکزیکو کشف شد. این سیارک برای منجمان آماتور و با دوربین‌های شکاری قوی و تلسکوپ‌های کوچک قابل‌مشاهده خواهد بود. ناسا با استفاده از هر دو تلسکوپ‌های زمین و فضامحور خود در حال رهگیری و شناسایی سیارک‌ها و دنباله‌دارهاست تا نزدیکی آن‌ها به زمین را جهت تعیین احتمال خطرناک‌بودن‌شان برای کره خاکی بسنجد. منبع...

بیشتر بخوانید
برخورد سیارکی به زمین باعث تنوع زیستی شد!
دی۰۷

برخورد سیارکی به زمین باعث تنوع زیستی شد!

دانشمندان علوم فضایی بتازگی گزارش داده‌اند که حدود ۴۵۸ میلیون سال قبل در اثر برخورد سیارک‌های دوتایی به زمین، ضربات مهلکی به زمین وارد شد که آثار آن امروز از طریق دهانه‌های برخوردی موجود در سوئد قابل مشاهده است، به گفته محققان این برخود موجب تنوع زیستی بر روی زمین شده است. آنها معتقدند که این واقعه می تواند یکی از بزرگ ترین فجایع کیهانی در تاریخ منظومه شمسی محسوب شود. این واقعه یک برخورد بزرگ در کمربند سیارکی بوده که حدود ۱۲ میلیون سال قبل از آن به وقوع پیوسته است. آن برخورد و تصادم به شکسته شدن و خرد شدن سیارک ۲۰۰ کیلومتری منجر شد و قطعات و تکه سنگ های بزرگ به اطراف پراکنده شدند که بعدا برخی از آنها از مدار زمین عبور کردند. دو قطعه از آن سنگ ها به دریاهای کم عمق که اسکاندیناوی امروزی را تحت پوشش قرار داده اند برخورد کردند. با بالا رفتن و متعادل شدن پوسته زمین اثر آن واقعه در مرکز سوئد زیر زمین پنهان شد که یکی دهانه برخوردی Lockne به طول ۷٫۵ کیلومتر در ۲۰ کیلومتری جنوب شهر اوئسه سوند (Oestersund) و دیگری دهانه ای به طول ۷۰۰ متر در نزدیکی شهر مالینگن است. این مطالعه که در نشریه گزارشات علمی (Scientific Reports) به چاپ رسیده باعث رجوع دوباره به گمان دیرینه ای شده که طبق آن، این دو دهانه که به فاصله ۱۶ کیلومتری هم قرار دارند را ناشی از برخورد یک جرم دوتایی می دانند. این اثر یک نوع تصادم و برخورد بسیار نادر دوتایی است که در اثر اصابت سیارک هایی که به صورت جفت سفر می کنند به وجود می آید. تیم محققان که از سوی موسسه جنز اورموئه از مرکز اختر زیست شناسی در مادرید حمایت می شدند دهانه ها را حفاری کردند و به جستجوی اثر یا ردپایی از رسوباتی پرداختند که تحت تاثیر برخورد قرار گرفته و به اطراف پراکنده شده بود. محققان همچنین هاله ای از مواد بیرون ریخته را ترسیم کردند که به صورت حلقه ای از مواد پرتاب شده در اثر برخورد پس از ضربه بود که ده ها کیلومتر از مرکز دهانه دورتر پرتاب شده بودند. متخصصان معتقدند دهانه برخوردی Lockne را جرمی با حدود ۶۰۰ متر قطر ایجاد کرده، در حالی که دهانه برخوردی مالینگن با برخورد جرمی به قطر ۱۵۰ متر به وجود آمده است. به چنین اجرامی در اصطلاح، سیارک های توده سنگی یا تکه های سرگردان به شکل خوشه ای می گویند. سیارک های دوتایی بخشی از بحث های مورد مطالعه در اخترفیزیک است. مدل سازی سیارک هایی که به سمت زمین می آیند نشان می دهد که حدود ۱۶ درصد چنین اشیایی به صورت جفتی سفر می کنند، اما باید...

بیشتر بخوانید
گام برداشتن در مسیر کاشفان
دی۰۵

گام برداشتن در مسیر کاشفان

تا به حال فكر كرده‌ايد اجرام آسمانی چگونه كشف می‌شوند؟ گاهی منجمان آماتور می‌توانند سهم بسزایی در این كشف‌ها داشته باشند. یکی از این فعالیت‌ها که هر سال در سراسر جهان انجام می‌شود، کمپین جستجوی سیارک است. اين جنبشی است براي كساني كه آرزو دارند روزي نامشان در فهرست كاشفان سيارك‌ها براي هميشه ثبت شود. حتماً شنیده‌اید 65 میلیون سال پیش چه بر سر حاکمان قبلی زمین آمد. بسیاری از دانشمندان انقراض دایناسورها را در نتیجهٔ برخورد یک سیارک یا دنباله‌دار با زمین و عواقب پس از آن برخورد می‌دانند. حادثهٔ چلیابینسک روسیه که چند ماه پیش سروصدای زیادی در رسانه‌های گوشه و کنار جهان کرد، به‌وضوح به ساکنان فعلی کرهٔ خاکی گوشزد کرد که همیشه آن‌قدر خوش‌اقبال نیستند که یک شهاب‌سنگ به محلی خالی از سکنه در تانگوسکای سیبری برخورد کند و با نیرویی معادل 40 میلیون تُن تی‌ان‌تی فقط 2,000 کیلومتر مربع جنگل را بسوزاند و هزار گوزن بخت‌برگشته را بکشد. آیا می‌شود از این دست بلایا در امان بود؟ آیا می‌توانیم برخورد یا عبور سیارک‌ها و شهاب‌سنگ‌ها را پیش‌بینی کنیم؟ کمپین جستجوی سیارک توسط «همکاری بین‌المللی تحقیقات نجومی» (International Astronomical Research Collaboration = IASC) با همکاری 17 مرکز تحقیقاتی و دانشگاه و گروه و رصدخانه برگزار و هدایت می‌شود. هرساله 500 گروه داوطلب از 60 کشور دنیا در این برنامه شرکت می‌کنند. شرکت‌کنندگان مشاهدات مهمی از اجرام نزدیک‌به‌زمین (Near-Earth Object = NEO) انجام می‌دهند و گاهی از کمربند اصلی سیارک‌ها (Main Belt Asteroid = MBA) سیارک کشف می‌کنند. هدف این برنامه کمک گرفتن از افراد علاقه‌مند برای شناسایی و تعیین موقعیت سیارک‌ها و اجرام نزدیک‌به‌زمین از پیش کشف شده و هم‌چنین کشف اجرام جدید است. تلسكوپ 24 اينچ رصدخانه سيرااستارز از زمان آغاز کار این کمپین در مهر 1385 / اکتبر 2006، شرکت‌کنندگان 550 سیارک کشف کرده‌اند که 26 مورد از آن‌ها شماره‌گذاری شده و در کاتالوگ رسمی اجرام کوچک که توسط اتحادیهٔ بین‌المللی نجوم (International Astronomical Union = IAU) نگه‌داری می‌شود، ثبت شده است. یک نمونه از سیارک‌هایی که به این طریق شناسایی و مسیر حرکتش پیش‌بینی شد، 2012 DA14 بود که 27اُم بهمن سال گذشته از فاصلهٔ 34,000 کیلومتری زمین، یعنی از مدار ماهواره‌های زمین‌ثابت (geostationary)، عبور کرد و به سوژه‌ای جالب برای رصد و عکاسی مبدل شد. روند کار به این صورت است که گروه‌های داوطلب به IASC اعلام آمادگی می‌کنند. سپس در زمان‌های مشخص یا مناسبت‌های ویژه، مانند ماه جهانی نجوم (Global Astronomy Month = GAM)، گروه‌هایی که می‌توانند همگی از یک کشور باشند یا از کشورهای مختلف با هم همکاری و فعالیت خود را در بازهٔ زمانی پنج هفته آغاز کنند. برای روشن‌شدن موضوع، کمپین جستجوی سیارک انجمن مشورتی نسل فضا را مثال می‌زنم. در این کمپین که توسط انجمن مشورتی...

بیشتر بخوانید