متلاشی شدن عجیب سیارک P/2013 R3
اسفند۲۱

متلاشی شدن عجیب سیارک P/2013 R3

تلسکوپ فضایی هابل عکس‌هایی از فروپاشی یک سیارک به زمین ارسال کرده است که به طرز عجیبی متلاشی شده است و اکنون به بیش از ۱۰ تکه‌ی کوچک شکسته شده است. گرچه بسیاری از دنباله‌دارها با نزدیک شدن به خورشید متلاشی می‌شوند و تکه‌های آن‌ها در فضا سرگردان می‌شوند، اما متلاشی شدن یک سیارک به این شکل، تا به حال در کمربند سیارک‌ها رصد نشده بود. P/2013 R3 اولین بار به شکل یک جسم تیره‌رنگ در شهریور ۹۲ رصد شده بود، یک ماه بعد تلسکوپ کک (Keck Telescope) تصویری از آن ارسال کرد که نشان می‌داد سه تکه شده است و پس از آن هابل برای تهیه تصاویر دقیق‌تر برای تصویربرداری از این سیارک برنامه‌ریزی کرد. اما تصاویر هابل نشان داد که این سیارک به بیش از ۱۰ تکه کوچک شکسته شده است که هر یک حدود ۲۰۰ متر شعاع دارند. داده‌های هابل نشان داد که تکه‌های این سیارک با سرعت حدود ۱.۵ کیلومتر در ساعت در حال فاصله گرفتن از یکدیگر هستند. محققان مرکز تحقیقاتی ماکس پلانک در آلمان گفته‌اند این پدیده‌ی عجیبی است که یک سیارک به این شکل متلاشی شود و احتمال می‌دهند که نتیجه‌ی برخورد با سیارک دیگری در کمربند سیارک‌ها باشد، چرا که اگر سیارک در اثر فشار و گرم شدن یخ‌های داخلی از بین رود به این شکل تکه‌تکه نمی‌شود. تعدادی از سیارک‌ها هنگام نزدیک شدن به خورشید و با تبخیر شدن یخ‌های داخلی از بین می‌روند، اما این سیارک هنوز راه زیادی تا نزدیک شدن در این حد به خورشید در پیش داشت. همین‌طور این سیارک به قطعات کوچک زیادی تبدیل شده است که می‌توانند منبع عظیمی برای یک بارش شهابی بزرگ در آینده تبدیل شوند. قطعا تعداد زیادی از این تکه‌ها به سمت خورشید خواهند رفت و از بین می‌روند، اما باقی‌مانده روزی به شهاب‌های نورانی در آسمان شب زمین تبدیل می‌شوند. تصاویر هابل از تکه‌های باقیمانده از سیارک متلاشی...

بیشتر بخوانید
شکل گیری مولکول های سازنده حیات در سحابی منظومه شمسی
اسفند۱۵

شکل گیری مولکول های سازنده حیات در سحابی منظومه شمسی

دانشمندان دانشگاه شیکاگو و مرکز تحقیقات ایمز (Ames) ناسا بر اساس داده‌ های آزمایشگاهی و مدل سازی‌ های رایانه‌ای به این نتیجه رسیدند که مولکول‌ های آلی پیچیده به سرعت می‌ توانسته‌ اند در سحابی اولیه منظومه شمسی شکل بگیرند. دانشمندان با شبیه سازی رایانه ایی سحابی اولیه منظومه شمسی (ابر ابتدایی منظومه شمسی که خورشید و سیارات از آن شکل گرفته‌اند) به این نتیجه رسیدند که هر چند ذرات سازنده این ابر در ابتدا به علت دما و فشار زیاد رفتار متفاوتی داشته‌اند، اما در مجموع شرایط برای شکل گیری مولکول‌های آلی پیچیده مهیا بوده است. به گفته اسکات استنفورد (Scott Standford) از مرکز تحقیقاتی ایمز ناسا، در تمامی سیستم‌های سیاره‌ای، اگر شرایط برای شکل گیری مولکول‌ها فراهم باشد، این مولکول‌ها در طی فرآیند‌های شیمیایی ساده تولید شده، و حتی در صورت ادامه می‌توانند مولکول‌های آلی پیچیده‌تر را به وجود آورند. وجود چنین فرآیند‌هایی در کیهان می‌تواند بسیار عادی باشد. هر چند که ترکیبات آلی به وفور در دنباله داران و سیارک‌ها یافت می‌شوند، اما نحوه شکل گیری این مولکول‌ها در منظومه شمسی بی‌پاسخ مانده است. محققان معتقدند که بمباران ذرات سازنده سحابی اولیه منظومه شمسی توسط تابش‌های پر انرژی، باعث به وجود آمدن مولکول‌های ساده آلی نظیر متان، آمونیاک و اتان شده است، سپس با کاهش دما و سرد‌تر شدن سحابی منظومه شمسی از ترکیب و واکنش شیمیایی این مولکول‌های ساده با یکدیگر می‌بایست مولکول‌های آلی پیچیده‌تر (مانند اسیدهای آمینه، بازهای نوکلئوتیدی، پروتئین‌ها، RNA، DNA و حتی غشاهای سلولی) شکل گرفته باشند. اما یک سوال همچنان بی‌پاسخ باقی می‌ماند: اگر شرایط برای سنتز مولکول‌های آلی در سحابی اولیه خورشیدی مهیا بوده است، ابتدایی‌ترین مولکولهای حیات در کجا‌ها رشد کرده‌اند، با سردترشدن ابر منظومه شمسی در فضا یا در سیاراتی نظیر زمین؟ به نقل از : ماهنامه...

بیشتر بخوانید
کشف آناتومی سیارکها برای اولین بار
بهمن۲۷

کشف آناتومی سیارکها برای اولین بار

دانشمندان انگلیسی با استفاده از 12 سال تصاویر یک سیارک نزدیک به زمین، توانسته‌اند برای اولین بار تراکم داخلی آن را اندازه‌گیری کنند. به گزارش سرویس علمی خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، ویژگیهای اسرارآمیز سیارکها برای مدتها ستاره‌شناسان را که معتقدند مواد درون هسته این اجسام می‌تواند به رمزگشایی از اسرار شکل گیری سیاراتی مانند زمین کمک کند، گیج کرده بود. اکنون گروهی از دانشمندان دانشگاه کنت توانسته‌اند با کشف اولین شواهد در مورد برخورداری سیارکها از یک ساختار داخلی بسیار متنوع، گامی دیگر بسوی درک این اجسام مرموز نزدیک شوند. این محققان دریافتند که بخشهای مختلف یک سیارک نزدیک به زمین موسوم به «ایتوکاوا» (Itokawa) از تراکمهای متفاوت برخوردار است. ستاره‌شناسان با استفاده از تصاویر تلسکوپی بدست آمده در طول سالهای 2001 تا 2013 به اندازه‌گیری سرعت چرخش سیارک بادامی شکل ایتوکاوا و چگونگی تغییر سرعت آن در طول زمان پرداختند. آنها این رصدهای ظریف را با کار جدید نظری در مورد چگونگی تابش گرما توسط سیارکها ترکیب کردند. این کار به دانشمندان فضا یک فرصت منحصربفرد برای بررسی داخل این سیارک ارائه کرد که پیچیدگی درون هسته و اسرار شکل‌گیری این جسم را آشکار می‌کرد. به گفته محققان، این اولین بار است که آنها توانسته‌اند درون یک سیارک را تشخیص دهند. این یافته‌ها یک گام چشمگیر روبجلو در درک دانشمندان از بدنه‌های سنگی درون منظومه شمسی به شمار می‌رود. چرخش سیارک و دیگر اجسام کوچک درون فضا می‌تواند تحت تاثیر نور خورشید قرار بگیرد. این پدیده که اثر YORP نامیده می‌شود، زمانی اتفاق می‌افتد که فوتونهای جذب شده از خورشید از سطح جسم به شکل گرما دوباره بازتابیده می‌شود. هنگامی که شکل سیارک خیلی نامنظم است، گرما بطور مساوی تابیده نشده و این امر منجر به ایجاد یک نیروی گشتاور کوچک اما ادامه‌دار در بدنه و تغییر سرعت چرخش سیارک می‌شود. محققان دریافتند که تاثیر YORP به آرامی سرعت چرخش ایتوکاوا را افزایش می‌دهد. تغییر در سرعت چرخش بسیار کم به اندازه سالانه حدود 45 میلی‌ثانیه و بسیار دور از حد انتظار است. دانشمندان بر این گمانند که ظاهر بادامی شکل یا دو لوبی ایتوکاوا در نتیجه دو تراکم بسیار متفاوت بدنه بوده که زمانی در تاریخ باستانی آن به هم پیوسته‌اند. این پژوهش اولین نمونه‌ای است که ستاره‌شناسان در آن توانسته‌اند شواهدی را در مورد ساختار داخلی بسیار متفاوت سیارکها شناسایی کنند. تاکنون تنها می‌شد داخل سیارکها را با استفاده از اندازه‌گیری کلی تراکم استنباط کرد. این نگاه نادر به قسمتهای داخلی متنوعی سیارک ایتوکاوا به گمانه‌زنی‌های زیادی در مورد شکل‌گیری آن منجر شده است. یک امکان این است که منشا این سیارک در برخوردهای مخرب یک سیارک دوتایی یا سیستم سیارکی دوتایی باشد. این قابلیت جدید کاوش در داخل یک سیارک بدون نیاز به سفر به آن...

بیشتر بخوانید