منظومه ی شمسی
فروردین۲۵

منظومه ی شمسی

سياره ما زمين، هشت سياره همسايه دارد، اين خانواده که از نه سياره تشکيل شده است، به دور خورشيد در گردش هستند. خورشيد به همراه تمام اجرام آسماني که به گرد آن مي چرخند منظومه شمسي را به وجود مي آورند. منظومه ي شمسي، علاوه بر خورشيد و سياره هاي اطراف آن، شامل قمرها، سيارک ها و ستاره هاي دنباله دار است. بالاخره خورشيد يک روز تمام سوخت خود را مصرف خواهد کرد و نابود خواهد شد اما اين اتفاق 5 ميليارد سال ديگر رخ خواهد داد. ابتدا حجم خورشيد زياد خواهد شد و به يک غول سرخ تبديل مي شود سپس پيش از آن که کاملا خاموش شود تبديل به کوتوله اي سفيد خواهد شد. خورشيد هم مثل تمام ستاره ها، توده کروي شکل عظيمي از گاز سوزان است. مرکز خورشيد بيشترين دما را دارد. و دماي آن تقريبا 15 ميليون درجه سيلسيوس است. دماي سطح خورشيد از مرکز آن کمتر است و به 6000 درجه سيلسيوس مي رسد و اين دما هم 25 برابر دماي گرم ترين اجاق هاي دنياست! کره ي زمين ، هم به دور خودش و هم به دور خورشيد مي چرخد. در طول اين گردش، آن سوي کره زمين که به سمت خورشيد نيست، در شب و تاريکي فرو مي رود. يک روز و يک شب طول مي کشد تا کره زمين يک دور کامل به دور خود بچرخد. سياره ي زمين، تنها سياره ي منظومه شمسي است که داراي آب و موجودات زنده است به همين دليل هم منحصر به فرد است. زمين، سومين سياره نزديک به خورشيد است و از خورشيد نور و گرماي لازم براي زندگي ما انسان ها را مي گيرد. اگر زمين به خورشيد نزديک تر بود، دماي آن بسيار گرم تر و اگر از خورشيد دور تر بود، بسيار سردتر مي شد. سياره مريخ، سياره ي سرخ هم ناميده مي شود. سطح اين سياره از گرد و غبار سرخ رنگي پوشيده شده است. و در اثر وزش باد، ابر صورتي رنگي از غبار در سطح اين سياره ديده مي شود. سنگ هاي سطح مريخ آهن دارند. وقتي آهن زنگ مي زند، قرمز مي شود. شايد مناسب تر بود، به اين سياره، سياره زنگ زده گفته مي شد! تا زماني که کاوش گرهاي سفينه فضا يي وايجر 2 در سال 1986 به سياره اورانوس و در سال 1989 به نپتون سفر نکرده بود، دانشمندان اين دو سياره را به خوبي نمي شناختند. اين سياره ها آن قدر دور هستند که نمي توان با تلسکوپ هاي بسيار قوي به وضوح از زمين آن ها را مشاهده کرد. دوربين وايجر 2 نشان داد که سياره ي نپتون 8 قمر دارد. اين در حالي بود که اختر شناسان فقط دو قمر...

بیشتر بخوانید
چرا نمی‌توان در فضا گریه کرد؟
فروردین۲۰

چرا نمی‌توان در فضا گریه کرد؟

  در شرایط بی‌وزنی در فضا اشک مانند یک توپ بزرگ در اطراف کره چشم حلقه زده و به پایین سرازیر نمی شود. ایسنا : «کریس هدفیلد» فرمانده فعلی ایستگاه فضایی بین المللی (ISS)‌ دست به اقدامات مختلفی از جمله آشپزی، شستن دست، گرفتن ناخن و مسواک زدن در شرایط بی وزنی در فضا کرده است، اما «گریه کردن» در گرانش صفر تنها کاری است که این فضانورد کانادایی قادر به انجام آن نیست. در جدیدترین فیلم ویدئویی ارسالی از ایستگاه فضایی، «هدفیلد» با ریختن آب بداخل چشم خود نشان داد که مایع بصورت یک ستون روی صورت باقی مانده و قطرات اشک در فضا هیچگاه سرازیر نمی شوند. «هدفیلد» تأکید می‌کند: اگر به گریه کردن ادامه بدهید، این ستون مایع بزرگ و بزرگ تر شده و به یک توپ آبی تبدیل خواهد شد که بینی و در نهایت تمام صورت شما را در بر می‌گیرد و باید از یک حوله برای خشک کردن اشک چشم از روی صورت و گردن استفاده کنید! فضانورد کانادایی در مجموعه فیلم های ویدئویی ارسالی از فضا نشان می دهد، ساده‌ترین کارهایی که انسان در زمین انجام می‌دهد، در شرایط بی‌وزنی فضا بسیار سخت‌ و در برخی موارد غیر قابل انجام است. نگاره: ‏چرا نمی‌توان در فضا گریه کرد؟ در شرایط بی‌وزنی در فضا اشک مانند یک توپ بزرگ در اطراف کره چشم حلقه زده و به پایین سرازیر نمی شود. ایسنا : «کریس هدفیلد» فرمانده فعلی ایستگاه فضایی بین المللی (ISS)‌ دست به اقدامات مختلفی از جمله آشپزی، شستن دست، گرفتن ناخن و مسواک زدن در شرایط بی وزنی در فضا کرده است، اما «گریه کردن» در گرانش صفر تنها کاری است که این فضانورد کانادایی قادر به انجام آن نیست. در جدیدترین فیلم ویدئویی ارسالی از ایستگاه فضایی، «هدفیلد» با ریختن آب بداخل چشم خود نشان داد که مایع بصورت یک ستون روی صورت باقی مانده و قطرات اشک در فضا هیچگاه سرازیر نمی شوند. «هدفیلد» تأکید می‌کند: اگر به گریه کردن ادامه بدهید، این ستون مایع بزرگ و بزرگ تر شده و به یک توپ آبی تبدیل خواهد شد که بینی و در نهایت تمام صورت شما را در بر می‌گیرد و باید از یک حوله برای خشک کردن اشک چشم از روی صورت و گردن استفاده کنید! فضانورد کانادایی در مجموعه فیلم های ویدئویی ارسالی از فضا نشان می دهد، ساده‌ترین کارهایی که انسان در زمین انجام می‌دهد، در شرایط بی‌وزنی فضا بسیار سخت‌ و در برخی موارد غیر قابل انجام است.‏...

بیشتر بخوانید
نخستین‌های ماه کدام بودند؟
اسفند۱۴

نخستین‌های ماه کدام بودند؟

نخستین ماهنورد چین پس از حدود دو هفته بر سطح ماه فرود آمد؛ به این بهانه مروری بر تاریخچه اکتشافات فضاپیماهای بدون سرنشین و مأموریت‌های سرنشین‌دار به ماه خواهیم داشت. به گزارش سرویس علمی خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، در زمان جنگ سرد (1991-1947 میلادی) رقابت شدیدی در حوزه فضا بین اتحاد جماهیر شوروی سابق و آمریکا وجود داشت، اما شوروی موفق شد با انجام مأموریت بدون سرنشین به ماه از رقیب خود پیشی بگیرد. اتحاد جماهیر شوروی / روسیه شوروی در قالب برنامه لونا (Luna Program) اکتشافات در قمر زمین را آغاز کرد؛ در پی سه مأموریت بدون نام و ناموفق در سال 1958 میلادی، این کشور با انجام سه مأموریت موفق در سال 1959 میلادی به عنوان پیشتاز اکتشافات در ماه شناخته شد. نخستین فضاپیمایی که موفق به فرار از گرانش زمین و پرواز در اطراف ماه شد لونا-1 نام دارد؛ لونا-2 نیز نخستین کاوشگری بود که بر سطح ماه فرود آمد و نخستین تصاویر از بخش دور ماه نیز در مأموریت لونا-3 تهیه شدند. نخستین فضاپیمایی که فرود نرم و کنترل شده‌ای را بر سطح ماه تجربه کرد، لونا-9 و نخستین کاوشگر بدون سرنشین که در مدار ماه به چرخش درآمد، لونا-10 بودند که هر دو مأموریت در سال 1966 انجام شدند. جمع آوری نمونه‌های سنگ و خاک و بازگرداندن به زمین نیز طی سه مأموریت لونا-16 در سال 1970 میلادی، لونا-20 در سال 1972 میلادی و لونا-24 در سال 1976 میلادی انجام شدند که در مجموع 0.3 کیلوگرم نمونه جمع‌آوری و به زمین منتقل شد. دو ماهنورد رباتیک پیشگام نیز در قالب برنامه لونوخود (Lunokhod Program) بر سطح ماه فرود آمدند. ماهنورد Lunokhod1 نخستین سطح‌نورد فضایی جهان محسوب می‌شود که در سال 1970 میلادی بر سطح ماه فرود آمد و Lunokhod2 که مدل پیشرفته‌تری محسوب می‌شد، در سال 1973 راهی ماه شد؛ همچنین ماهنورد Lunokhod3 در سال 1977 طراحی شد، اما بدلیل کمبود بودجه هرگز به فضا پرتاب نشد. پس از جدا شدن روسیه از اتحاد جماهیر شوروی سابق در سال 1991 میلادی، برنامه فضایی این کشور تحت نظارت آژانس فضایی فدرال روسیه «روسکاسموس» پیگیری شد. برنامه اکتشافی روسیه در ماه با مأموریت Luna-Glob ادامه پیدا کرد؛ این مأموریت بر اساس طرحی مربوط به سال 1997 میلادی برنامه‌ریزی شد که شامل پرتاب یک مدارگرد به ماه تا سال 2012 میلادی بود؛ این مأموریت ابتدا به سال 2014 و سپس 2015 موکول شد و در نهایت بازه زمانی 2016 میلادی برای انجام این مأموریت در نظر گرفته شد. روسیه قصد دارد پس از انجام مأموریت Luna-Glob، ساخت پایگاه رباتیک دائم بر سطح ماه را آغاز کند. ایالات متحده آمریکا آمریکا که در حوزه اکتشافات در ماه حدود هفت سال از رقیب خود عقب مانده بود، در قالب برنامه...

بیشتر بخوانید
پرواز مجازی بوئینگ CST-100 به فضا
اسفند۱۴

پرواز مجازی بوئینگ CST-100 به فضا

فرمانده آخرین ماموریت شاتل فضایی چندی پیش مجددا به فضا بازگشت، اما این بار زمین را ترک نکرد. به گزارش سرویس علمی خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، کریس فرگوسن، فرمانده ماموریت «آتلانتیس STS-135» در سال 2011 و مدیر کنونی «عملیات خدمه و ماموریت» بوئینگ، در یک شبیه‌ساز زمین‌محور طی پروازی مجازی، به ایستگاه بین‌المللی فضایی سفر کرد. این پروژه به عنوان بخشی از ملزومات آزمایشی ناسا برای فضاپیمای «(CST-100) حمل و نقل فضایی خدمه بوئینگ» صورت گرفت. به گفته مقامات شرکت بوئینگ، این پرواز، مرحله نهایی پیش از بازبینی مهم طراحی این سامانه بود و در اینجا، فرگوسن از تجاربش به عنوان کهنه‌کار سه ماموریت شاتل با سابقه 40 روز حضور در مدار و 5700 ساعت پرواز با عملکرد بالا، برای نشان دادن قابلیت فضاپیما در این عملیات استفاده کرد. در طول ماموریت شبیه‌سازی‌شده، وی فضاپیمای مجازی را از طریق مجموعه‌ای از مانورها و به صورت دستی ونه تحت هدایت خوکار، مدیریت کرد. سامانه CST-100 یکی از چند هواپیمایی است که توسط شرکت‌های خصوصی برای «برنامه خدمه تجاری» ناسا و به عنوان جایگزینی برای شاتل فضایی در حمل محموله و خدمه به ایستگاه بین‌المللی فضایی ساخته شده است. این فناوری می‌تواند بیش از هفت مسافر یا ترکیبی از مسافران و محموله را به ایستگاه فضایی...

بیشتر بخوانید
عجیب ترین نظریه های کیهان شناسی
بهمن۲۶

عجیب ترین نظریه های کیهان شناسی

آیا جهان ما می تواند غشاء شناوری در ابعاد دیگر فضا باشد؟ ماهیت واقعی ماده تاریک چیست؟ بعد چهارم فضا و زمان کجاست؟ چرا هر دو سوی جهان مشابه هم است؟در این مقاله به برسی10 تئوری برتر جهان که به عنوان عجیب ترین تئوری های کیهان شناسی برگزیده شده اند خواهیم پرداخت و نگاهی برایننظریه ها از قبیل تئوری برخوردهای غشایی، جهان های زاینده، بعد چهارم ، هستیطلایی، نفوذ جاذبه ،روح هستی، جهان کوچک، نوترون های خنثی، ماتریکس و… خواهیم داشت.   برخوردهای غشایی 1- آیا جهان ما می تواند غشاء شناوری در ابعاد دیگر فضا باشد که مرتباً به جهان های دیگر برخورد می کند؟ بر طبق یکی از نظریه های موجود در تئوری «جهان غشایی» (braneworld)فضا ابعاد زیادی دارد و تا زمانی که جاذبه بر آنها اعمال می شود ما در جهان خودمان که تنها دارای سه بعد می باشد محصوریم. نیل توروک (Neil Turok) از دانشگاه کمبریج و پائول استاینر (Paul Steinhardt) از دانشگاه پرینستون نیوجرسی، در ایالات متحده، در حال کار بر روی نظریه چگونگی رخداد بیگ بنگ در زمانی که جهان ما با جهان همسایه برخورد نمود، می باشند. این تصادف ها و برخوردها مرتب اتفاق می افتد و هر لحظه بیگ بنگ جدیدی را به وجود می آورد. بنابراین اگر این مدل از چرخه هستی درست باشد در واقع هستی ما فناناپذیر می باشد. 2- جهان های زاینده زمانی که مواد در یک حجم فوق العاده کم در مرکز یک سیاه چاله فشرده می شوند یک انفجاربزرگ رخ داده و یک دنیای جدید (new baby universe) متولد می شود. قوانین فیزیکی در نسل جدید متولد شده ممکن است اندکی با والدین متفاوت باشد. این نطریه زاد و ولد هستی توسط لی اسمالین (Lee Smolin) از انستیتو پریمر در واترلو کانادا ارائه شده است. هستی هایی که سیاه چاله های زیادی تولید می کنند فرزندان زیادی نیز دارند. بنابراین در آخر جمعیت غالب را به خود اختصاص خواهند داد. اگر ما در جهان نوعی زندگی می کنیم آن جهان باید قوانین و ثابت های فیزیکی ای داشته باشد که تولید سیاه چاله ها را به بهترین نحو به انجامبرساند. اما هنوز مشخص نشده که آیا جهان ما مشمول این قانون می شود یا خیر! 3- بعد چهارم (فضا-زمان) یکی از عجیب ترین تئوری های گیتی شناسی این است که بعد چهارم فضا-زمان (space-time) در واقع ماده فوق العاده هادی ای(superfluid substance) است که در آن اصطکاک حرکتی برابر با صفر است. طبق نظریه فیزیکدانها پائول مازو (Pawel Mazur) از دانشگاه کارولینای جنوبی و جورج چاپلین (George Chapline) در آزمایشگاه لاورنس لیور مور (Lawrence Livermore) کالیفرنیا، اگر جهان در حال چرخش باشد بعد چهارم فوق العاده هادی تحت تاثیر گردابها قرار گرفته و پراکنده می...

بیشتر بخوانید