همکاری اسپیس‌ایکس و گوگل برای ارسال اینترنت به فضا
دی۳۰

همکاری اسپیس‌ایکس و گوگل برای ارسال اینترنت به فضا

موسس میلیاردر شرکتهای تسلا موتورز و اسپیس‌ایکس اخیرا پروژه جدیدی را با هدف ساخت یک سیستم ماهواره‌ای برای ارائه اینترنت پر سرعت در سراسر سیاره زمین ارائه کرده و هدف نهایی آن را، ارسال اینترنت به فضا عنوان کرده است. این خبر که در زمان افتتاح دفتر جدید شرکت اسپیس‌ایکس در سیاتل منتشر شد، برنامه‌های جدید این شرکت را برای ارسال صدها ماهواره به ارتفاع 1207 کیلومتری مدار زمین آشکار کرد که بسیار نزدیکتر از مدار کنونی ماهواره‌های ارتباطی در ارتفاع 35 هزار و 405 کیلومتری خواهند بود. هدف از این طرح، تسریع جریان داده و انتقال اینترنت پر سرعت به بیش از سه میلیارد انسان روی زمین است که دسترسی نامطلوبی به اینترنت دارند. شرکت گوگل نیز از برنامه‌های خود برای سرمایه‌گذاری در این طرح جاه‌طلبانه خبر داده است. گوگل هم‌اکنون در حال تولید بالن‌های ارتفاع بالا برای ارائه دسترسی آسان به اینترنت به مناطق دورافتاده است. این قرارداد می‌تواند به اسپیس‌ایکس در تولید ماهواره‌هایی کمک کند که می‌توانند اینترنت ارزان را به سراسر جهان و به افرادی که به آن دسترسی ندارند، ارائه کنند. اگرچه قیمت و شرایط قرارداد بین گوگل و اسپیس‌ایکس اعلام نشده، برخی از موافقت گوگل با قیمت 10 میلیارد دلار خبر داده‌اند. باورها بر این است که شرکت گوگل در حال برنامه‌ریزی برای پرتاب ناوگانی از 180 ماهواره برای ارائه اینترنت به 4.8 میلیارد نفری است که به آن دسترسی ندارند. هزینه برآوردشده این شرکت برای فناوری مذکور حدود یک میلیارد دلار است که همچنین در حال کار برای استفاده از بالن‌ها و پهپاد‌ها به منظور ارائه این خدمت است. پروژه Loon شرکت گوگل قصد دارد بالن‌های ارتفاع بالا را برای ارائه خدمات باند پهن به مناطق دورافتاده‌ای که از آن‌ها عبور می‌کنند، به فضا پرتاب کند. این بالن‌های هلیومی تا قطر 15 متری باد شده و با خود فرستنده‌هایی را حمل می‌کنند که می‌توانند اینترنت نسل سوم (3G) را به مناطق دورافتاده ارائه کنند. گوگل همچنین در ماه آوریل شرکت Titan Aerospace را که در کار ساخت پهپادهای خورشیدی برای ارائه ارتباط مشابه است، خریداری کرده بود. اخبار جدید پس از ادعای الون ماسک در مورد قابلیت ارسال اینترنت به فضا منتشر شد. وی قصد دارد شبکه اینترنت دومی را در فضا بسازد که در آینده به ساکنان مریخ اجازه اتصال به اینترنت را خواهد داد. در حال حاضر هنوز نامی برای این سرمایه‌گذاری بلندپروازانه فضایی انتخاب نشده، اما در صورت راه‌اندازی می‌تواند خدمات اینترنتی در زمین را نیز سرعت بخشد. منبع :isna.ir...

بیشتر بخوانید
خاکستر کاشف «پلوتو» به فضا می‌رود
دی۲۶

خاکستر کاشف «پلوتو» به فضا می‌رود

فضاپیمای «نیوهورایزنز» ناسا حاوی خاکستر کاشف پلوتو اواخر سال جدید میلادی به مدار این سیاره کوتوله خواهد رسید. فضاپیمای نیوهورایزنز (New Horizons) در ژانویه 2006 به فضا پرتاب شد؛ هدف از این برنامه، بررسی سیاره کوتوله پلوتو، قمرهای آن شامل شارون و سایر اجرام آسمانی در کمربند کویپر است. این فضاپیما حدود دو سوم سفر 4.6 میلیارد کیلومتری خود را در مسیر پلوتو در شرایط خواب زمستانی سپری کرد و حدود دو ماه قبل از خواب زمستانی بیدار شد تا خود را برای مأموریت بررسی سیاره کوتوله پلوتو و قمرهای آن آماده کند. سیاره کوتوله پلوتو در فوریه 1930 توسط «کلاید تامبا» اخترشناس آمریکایی کشف شد؛ پلوتو تا سال 2006 نهمین سیاره منظومه شمسی محسوب می‌شد، اما بدلیل کشف چند سیاره در ابعاد پلوتو، این سیاره به سیاره کوتوله تبدیل شد. «تامبا» در سال 1997 درگذشت و در وصیت خود خواستار ارسال خاکسترش به فضا شده بود؛ خاکستر وی در محفظه مخصوصی در فضاپیمای نیوهورایزنز قرار داده شد تا وی بعنوان نخستین انسان به سیاره کوتوله پلوتو برسد. دمای هوای پلوتو منفی 225 درجه سانتیگراد است که برای یخ‌زدن نیتروژن و متان کافی است. مأموریت نیوهورایزنز برای حرکت بسمت سیاره کوتوله پلوتو 15 ژانویه 2015 (25 دی 93) آغاز خواهد شد.   منبع...

بیشتر بخوانید
شاید هرچه درباره‌ی سیاه‌چاله‌ها می‌دانیم غلط باشد…
دی۲۱

شاید هرچه درباره‌ی سیاه‌چاله‌ها می‌دانیم غلط باشد…

همه‌چیز درباره‌ی سیاه‌چاله‌ها حیرت‌انگیز، چشمگیر، بحث‌برانگیز، یا رازآلود، و گاهی هم هر چهارتا با هم است! اغلب مردم وقتی به سیاه‌چاله‌ها فکر می‌کنند تصورات غلط، که مانند پژواک صدا در تنگ‌دره مدام تکرار می‌شوند، سردرگم‌شان می‌کند. حتی اخترفیزیک‌دانان درباره‌ی ویژگی‌های آن‌ها بحث می‌کنند. خب، بیایید نوری بر این اجرام مرموز بتابانیم و ببینیم این چیست که نور را می‌بلعد. سیاه‌چاله‌ای ستاره‌جرم هم می‌تواند هر جسمی را که زیادی نزدیکش پرسه بزند از هم بدرد. درحالی‌که بیشتر ماده‌ی آن جرم در حرکتی مارپیچی درون سیاهچاله می‌ریزد، میدان‌های مغناطیسیْ بقیه‌ی مواد را به‌صورت فوران‌های پُرسرعت به فضا پرتاب می‌کنن. هرچند شاید توضیح ریاضیِ سیاه‌چاله‌ها سرراست باشد، واقعیتِ فیزیکی این اجرام اصلاً چنین نیست. آغاز و پایان این داستان با رازآلودترین نیروی عالم مرتبط است: گرانش. قرن‌ها پیش نیز همه می‌دانستند که حتی تغییری کوچک در اندازه‌ی مدار هر جسمْ موجب تغییرات گرانشی عظیم می‌شود. اگر جسمی سماوی مانند خورشید به‌طور جادویی ناگهان به یک‌دهم اندازه‌ی فعلی‌اش کوچک شود، گرانش سطحی آن خودبه‌خود ۱۰۰بار قوی‌تر می‌شود.از آنجاکه فشرده‌سازیِ گازها آسان است، منطقی است که فکر کنیم نیروی کشش گرانشیِ عظیم خورشید – که ۳۳۳هزار بار قوی‌تر از گرانش زمین است – روزی می‌تواند موجب فشرده‌شدن ستاره‌ی ما به اندازه‌ای بسیار کوچک‌تر بشود. وقتی کوره‌ی همجوشی هسته‌ای خورشید خاموش شود، فشار روبه‌بیرون گازهای آن دیگر نمی‌تواند با کششِ روبه‌درون گرانش برابری و آن را خنثی کند. بنابراین انقباض خورشید در آینده گریزناپذیر است. در آن‌هنگام، آیا ممکن است این فرایند تا جایی ادامه بیابد که خورشید وارد مرحله‌ی رُمبش کامل شود؟ امروز اگر جسمی بخواهد از دام گرانش خورشید فرار کند، باید سرعتی معادل ۶۱۸ کیلومتر بر ثانیه داشته باشد. آیا ممکن است رمبشِ مهارنشده‌ی خورشید به نقطه‌ای برسد که فرار از دام گرانش این ستاره به سرعت ۲۹۹۷۹۳ کیلومتر بر ثانیه (۱۸۶۲۸۳ مایل بر ثانیه) نیاز داشته باشد؟ این سرعت، موسوم به سرعت فرار، یک مایل بر ثانیه از سرعت نور هم بیشتر است؛ یعنی حتی نور نمی‌تواند خودش را از این دام خلاص کند. این شبیه‌سازی کامپیوتری «سایه‌ی» سیاه‌چاله‌ی مرکز راه‌شیری را نشان می‌دهد. دانشمندان بر این باورند که این جسم، با جرم ۴میلیون برابر خورشید، حلقه‌ای از فوتون‌ها دارد که درست بیرونِ افق رویدادش در مداری احاطه‌اش کرده است. همین حلقه لبه‌ی سیاه‌چاله را نشان می‌دهد. بخش درخشان‌تر و بزرگ‌تر جایی را نشان می‌دهد که سیاه‌چاله فعالانه مشغول بلعیدن مواد است. اخترشناسان بر این باورند که با تلسکوپی به‌قدر کافی حساس شاید بتوانند این حلقه‌ی فوتونی را آشکار کنند. اسیرکردن نور قدمت اندیشه‌ی غریبِ نورِ به‌دام‌افتاده به سال ۱۷۸۳ برمی‌گردد؛ در نامه‌ای که فیلسوف و زمین‌شناس انگلیسی، جان میشل، به انجمن سلطنتی بریتانیا فرستاد. او نوشته بود: «اگر نیم‌قطر کره‌ای هم‌چگالیِ خورشید به نسبت ۵۰۰ به ۱ بیشتر از خورشید...

بیشتر بخوانید
تئوری جدید ِ چگونگی ادغام فضا و زمان!
دی۱۱

تئوری جدید ِ چگونگی ادغام فضا و زمان!

یک بینش رادیکال و غیر معمول از جهان ما به وسیله پروفسور مارک ون رامسدونک از دانشگاه کلمبیا اعلام می دارد که یک تراشه مانند یک کامپیوتر کوانتومی همه برنامه نویسی جهان ما را در خود ذخیره کرده است به بیان ساده تر، جهانی که ما در اطرافمان می بینیم یک طرح از مجموعه نقش های ساده است. در واقع فیزیک شناخته شده ی ما فقط یک کد دو بعدی در تراشه ای کامپیوتری است که در یک دنیای سه بعدی ایجاد شده است. مارک انگشت خود را بر روی یک نکته کلیدی گذاشته است که چگونه فضا و زمان ادغام شده اند. گری هورویتس فردی که درباره گرانش کوانتومی در دانشگاه سنتا باربارا کالیفرنیا مطالعه می کند گفت: این ایده تفکر مردم را درباره گرانش کوانتومی عوض می کند هرچند که هنوز مورد قبول عام نیست. در سراسر این ایده نظریه های زیادی آمده است که نیازمند یک بینش عجیب است. وی ادامه داد او یکی از ستاره های نسل جدید است، ما در حال تلاش برای ساخت یک لغتنامه هستیم که به فیزیکدانان اجازه می دهد شرح پیچیده ی جهان ما را به اصطلاح های ساده تر ترجمه کنند. اگر آنها موفق شوند می توانند بزرگترین قطعه ی پازل نظریه واحد را بیابند، چیزی که می تواند تمام نیروهای جهان ما را از مقیاس اتمی تا کهکشانی شرح دهد. قطعات پازل بطور خاص چیزی است که می تواند گرانش را در چهار چوب مکانیک کوانتومی شرح دهد. این نظریه واحد نیازمند شرح سناریوهای یک سیاهچاله در اولین لحظات جهان است. این نظریه نخستین بار در سال ۱۹۹۸ توسط جان مالدکنا یک اختر فیزیکدان نظری از پژوهشکده پرینستون برای توسعه خواص گرانش کوانتومی در تئوری ریسمان ها نوشته شد. بجای سیستم مکانیک کوانتومی آن را میدان کوانتومی نامید که اطلاعات در جهان چند بعدی ما می تواند ساده تر شرح داده شود. زبان ابعاد پایین تر فقط مانند یک تصویر سه بعدی است که از یک صفحه هولوگرام دو بعدی برجسته شده یا همانند یک بازی کامپیوتری سه بعدی از یک حافظه چیپ دو بعدی ایجاد شده است.”این دانشمند گفت: هیچ کس تاکنون واقعا آن را اثبات نکرده است، اما ما درباره ی هیچ چیزی در فیزیک مطمئن نیستیم. بینش بزرگ او در مقالات معروف ۲۰۱۰ توضیح داده شده است که جایزه آن سال را از بنیاد تحقیقات گرانشی متعلق به خود کرد. او تصور کرد که جهان ما مثل یک کامپیوتر است که ویژگی های آن توسط کامپیوتر کوانتومی تعیین می شود که بجای داشتن اطلاعات بنیادی بیت عادی در هر دو حالت ۰ و ۱ قراردارد. بیت های کامپیوتر کوانتومی “رامسدونک” باید ۰ و ۱ در هر زمانی وجود داشته باشد. برای این که این کامپیوتر کوانتومی...

بیشتر بخوانید
گام برداشتن در مسیر کاشفان
دی۰۵

گام برداشتن در مسیر کاشفان

تا به حال فكر كرده‌ايد اجرام آسمانی چگونه كشف می‌شوند؟ گاهی منجمان آماتور می‌توانند سهم بسزایی در این كشف‌ها داشته باشند. یکی از این فعالیت‌ها که هر سال در سراسر جهان انجام می‌شود، کمپین جستجوی سیارک است. اين جنبشی است براي كساني كه آرزو دارند روزي نامشان در فهرست كاشفان سيارك‌ها براي هميشه ثبت شود. حتماً شنیده‌اید 65 میلیون سال پیش چه بر سر حاکمان قبلی زمین آمد. بسیاری از دانشمندان انقراض دایناسورها را در نتیجهٔ برخورد یک سیارک یا دنباله‌دار با زمین و عواقب پس از آن برخورد می‌دانند. حادثهٔ چلیابینسک روسیه که چند ماه پیش سروصدای زیادی در رسانه‌های گوشه و کنار جهان کرد، به‌وضوح به ساکنان فعلی کرهٔ خاکی گوشزد کرد که همیشه آن‌قدر خوش‌اقبال نیستند که یک شهاب‌سنگ به محلی خالی از سکنه در تانگوسکای سیبری برخورد کند و با نیرویی معادل 40 میلیون تُن تی‌ان‌تی فقط 2,000 کیلومتر مربع جنگل را بسوزاند و هزار گوزن بخت‌برگشته را بکشد. آیا می‌شود از این دست بلایا در امان بود؟ آیا می‌توانیم برخورد یا عبور سیارک‌ها و شهاب‌سنگ‌ها را پیش‌بینی کنیم؟ کمپین جستجوی سیارک توسط «همکاری بین‌المللی تحقیقات نجومی» (International Astronomical Research Collaboration = IASC) با همکاری 17 مرکز تحقیقاتی و دانشگاه و گروه و رصدخانه برگزار و هدایت می‌شود. هرساله 500 گروه داوطلب از 60 کشور دنیا در این برنامه شرکت می‌کنند. شرکت‌کنندگان مشاهدات مهمی از اجرام نزدیک‌به‌زمین (Near-Earth Object = NEO) انجام می‌دهند و گاهی از کمربند اصلی سیارک‌ها (Main Belt Asteroid = MBA) سیارک کشف می‌کنند. هدف این برنامه کمک گرفتن از افراد علاقه‌مند برای شناسایی و تعیین موقعیت سیارک‌ها و اجرام نزدیک‌به‌زمین از پیش کشف شده و هم‌چنین کشف اجرام جدید است. تلسكوپ 24 اينچ رصدخانه سيرااستارز از زمان آغاز کار این کمپین در مهر 1385 / اکتبر 2006، شرکت‌کنندگان 550 سیارک کشف کرده‌اند که 26 مورد از آن‌ها شماره‌گذاری شده و در کاتالوگ رسمی اجرام کوچک که توسط اتحادیهٔ بین‌المللی نجوم (International Astronomical Union = IAU) نگه‌داری می‌شود، ثبت شده است. یک نمونه از سیارک‌هایی که به این طریق شناسایی و مسیر حرکتش پیش‌بینی شد، 2012 DA14 بود که 27اُم بهمن سال گذشته از فاصلهٔ 34,000 کیلومتری زمین، یعنی از مدار ماهواره‌های زمین‌ثابت (geostationary)، عبور کرد و به سوژه‌ای جالب برای رصد و عکاسی مبدل شد. روند کار به این صورت است که گروه‌های داوطلب به IASC اعلام آمادگی می‌کنند. سپس در زمان‌های مشخص یا مناسبت‌های ویژه، مانند ماه جهانی نجوم (Global Astronomy Month = GAM)، گروه‌هایی که می‌توانند همگی از یک کشور باشند یا از کشورهای مختلف با هم همکاری و فعالیت خود را در بازهٔ زمانی پنج هفته آغاز کنند. برای روشن‌شدن موضوع، کمپین جستجوی سیارک انجمن مشورتی نسل فضا را مثال می‌زنم. در این کمپین که توسط انجمن مشورتی...

بیشتر بخوانید