سفرهای فضایی باعث پیری بدن انسان می‌شود
بهمن۱۷

سفرهای فضایی باعث پیری بدن انسان می‌شود

دانشمندان فرانسوی مدعی شده‌اند که سفرهای فضایی می‌تواند با تسریع فرآیند پیر شدن سیستم ایمنی مرتبط باشد. گفته می‌شود که پروازهای فضایی طولانی‌مدت تاثیرات مضر بر روی بدن انسان مانند کاهش عضلات و استخوان‌ها دارد. اما اکنون بنظر می‌رسد که در ماموریت‌های انسانی به مریخ همچنین باید روش‌هایی برای مقابله با تاثیرات منفی بر روی سیستم ایمنی به منظور سالم و متناسب نگهداشتن فضانوردان در نظر گرفته شود. این پژوهش توسط چندین موسسه فرانسوی از جمله دانشگاه لورین در واندور لنانسی انجام شده است. محققان از یک مدل زمینی موسوم به باربرداری اندام حرکتی تحتانی (HU) استفاده کردند که برخی تاثیرات سفر فضایی را بر روی موشها شبیه سازی می‌کرد. این روش شامل معلق نگهداشتن پاهای عقبی موشها در هوا و روی زمین نگه داشتن پاهای جلویی آن‌ها بود. در این پژوهش گروههای سه تایی از موشها به منظور آزمایش تاثیرات ریزگرانش برای سه، شش، 13 و 21 روز در هوا معلق نگهداشته و پس از هر آزمایش کشته شدند. محققان پارامترهای استخوان و فراوانی سلولهای سازنده لنفوسیت‌های B در مغز استخوان موشهای جوان، پیر و موشهایی که تحت آزمایش HU قرار گرفته بودند را بررسی کردند. لنفوسیت‌های B که سلول‌های B نیز خوانده می‌شوند، یکی از بخشهای اصلی سیستم ایمنی انسان محسوب می‌شوند. محققان دریافتند که موشها در شرایط گرانش پائین، تغییراتی را در تولید لنفوسیت‌های B در مغز استخوان تجربه کردند که مشابه شرایط مشاهده شده در موشهای پیری است که در زمین زندگی کرده‌اند. آثار مشابه ممکن است در انسان نیز مشاهده شود. اگرچه تاثیرات سفرهای فضایی بر روی سیستم ایمنی انسان پیش از این شناخته شده بود، این پژوهش برای اولین بار نشان می‌دهد که روش زمینی HU می‌تواند در درک بهتر آن کارساز باشد. به گفته دانشمندان، این مدل می‌تواند همچنین برای آزمایش یا تولید مولکول‌ها و ترکیباتی استفاده شود که می‌توانند واکنش ایمنی در فضانوردان را ارتقا ببخشند. در ماه مارس امسال، اسکات کلی از ناسا و میخائیل کورنینکو از روسیه اولین ماموریت یکساله فضایی خود را بر روی ایستگاه فضایی بین‌المللی آغاز خواهند کرد. این ماموریت برای مشاهده چگونگی سازگاری فضانوردان با اقامت طولانی مدت در فضا طراحی شده است. پیش از این فضانوردان حداکثر شش ماه در ایستگاه فضایی باقی می‌ماندند. در این ماموریت، آزمایشاتی برای بررسی تاثیر سفرهای فضایی طولانی‌مدت بر روی سیستم ایمنی و همچنین سایر جنبه‌های زیستی انسان مانند شیمی بدن و قلب انجام خواهد شد. اگرچه این سفر رکوردشکن محسوب نمی‌شود. پیش از این والری پولیاکوف روسی از سال 1994 تا 1995 به مدت 437 روز در ایستگاه فضایی میر اقامت کرده بود، اما ماموریت جدید به ارائه اطلاعات ارزشمندی برای ماموریت‌های برنامه‌ریزی شده به مریخ که در دهه 2030 رخ خواهند داد، می‌پردازد. نتایج این پژوهش...

بیشتر بخوانید
مریخ ؛برنامه مشترک روسیه و اروپا
بهمن۰۴

مریخ ؛برنامه مشترک روسیه و اروپا

به گفته  سرگی ساولیف معاون آژانس فضایی فدرال روسیه (روسکموس) ، برنامه مشترک اروپا و روسیه برای تحقیقات در مریخ با نام ” اگزومارز” در حال تکمیل است. دو ماموریت بدون سرنشین در سال های ۲۰۱۶ و ۲۰۱۸ به مقصد این سیاره انجام خواهد شد. ساویلوف در مصاحبه ای که با روزنامه روسیسکایا گازتا داشت اظهار کرد: “برنامه “اگزومارز” به خوبی درحال انجام است.همکاران ما در آژانس فضایی اروپا بارها و بارها بر تمایل خود برای اجرای برنامه مشترک با روسیه تاکید کرده اند. طبق این برنامه ، در سال ۲۰۱۶ مدارگرد ویژه مریخ به مدار این سیاره پرتاب خواهد شد و هدف اصلی آن بررسی اتمسفر مریخ خواهدبود .همچنین این مدارگرد داده های دریافتی از مریخ نورد را به پایگاه زمینی ارسال خواهد کرد.” طبق گفته های ساولیف ، یک کاوشگر نیز برای آزمایش فرود نرم در مریخ فرود خواهد آمد. بخش اصلی برنامه که فرود یک سطح نشین مجهز به ابزارهای علمی  – از جمله ابزارهای ساخت روسیه است – در سال ۲۰۱۸ انجام  خواهد. دو ماموریت در برنامه اگزومارز برای  ۲۰۱۶ و ۲۰۱۸  برنامه ریزی شده که در وب سایت آژانس فضایی اروپا نیز منتشر گردیده است. در سال ۲۰۱۶، مدارگردی برای بررسی  اتمسفر مریخ و یافتن مکان مناسب فرود برای سطح نشین به مدار مریخ ارسال خواهدشد. در سال ۲۰۱۸، مریخ نوردی برای بررسی سطح مریخ به مقصد این سیاره پرتاب خواهدشد. هر دو این ماموریت ها توسط موشک روسی پرتون انجام خواهد شد. در سال ۲۰۱۲، آژانس فضایی اروپا و آژانس فضایی فدرال روسیه (روسکموس) طی برنامه اگزومارز و با هدف بررسی محیط مریخ و پاسخگویی به این سوال  که آیا حیات در این سیاره وجود داشته است یا نه به توافق رسیدند....

بیشتر بخوانید
نخستین اندازه‌گیری پراش اشعه ایکس بر روی مریخ
بهمن۰۲

نخستین اندازه‌گیری پراش اشعه ایکس بر روی مریخ

یکی از ابزارهای مهم سامانه کنجکاوی، نخستین اندازه‌گیری پراش اشعه ایکس را بر روی سیاره مریخ انجام داده است. در سال 2012 کنجکاوی در دهانه گیل مریخ فرود آمد. این دهانه یکی از مکان‌های جالب است چون در واقع، کوهی به ارتفاع 5.5 کیلومتری است که در وسط آن مواد لایه‌بندی‌شده قرار دارند. این مواد تاریخ سیاره مریخ را به نمایش می‌گذارند. کنجکاوی از زمان فرود بر روی مریخ، تحقیقات میدانی‌اش را در مسیر خود به سمت کوه شارپ آغاز کرد. این کوه، قله مرکزی دهانه گیل است و سامانه فضایی ناسا تاکنون بیش از 9.4 کیلومتر را در سفرش به سمت این قله پیموده است و در این سفر از دامنه‌های پست‌تر کوه شارپ نیز نمونه‌گیری کرده است. تمامی ابزارهای کنجکاوی برای ارائه اطلاعاتی دقیق درباره صخره‌ها، خاک و جو مریخ‌ طراحی شده‌اند. در این میان، CheMin ابزار مینیاتوری «فلورسنس اشعه ایکس/پراش اشعه ایکس» (XRD/XRF) است. این ابزار تقریبا به اندازه جعبه کفش بوده و از هندسه پراش و نوعی آشکارساز مشخص‌کننده انرژی به نام CCD برای بدست‌آوردن نتایجی بی‌نظیر در شرایط کاملا چالش‌برانگیز بهره می‌برد. تاکنون پنج نمونه توسط CheMin تحلیل شده‌اند که یک نمونه شامل خاک بوده، سه نمونه از سنگ‌های گلی بدست‌ آمده‌اند و نمونه دیگر نیز از حفاری سنگ‌های شنی به دست آمده است. تحلیل جدید کامل داده‌های پراش در اشعه ایکس، کانی‌شناسی پیچیده‌ای را آشکارسازی کرده و این موضوع شامل صخره‌های آذرین، ترکیبات غیرشفاف و چندین ماده معدنی از جمله سولفات‌های مواد معدنی رسی است. نکته جالب اینجاست که نخستین تحلیل بر روی مریخ با صدمین سال کشف پراش اشعه ایکس توسط فیزیکدان آلمانی «ماکس فون لائو» مصادف شده است. ابزار CheMin تاکنون داده‌های ارزشمندی درباره پراش اشعه ایکس بر روی مریخ را مخابره کرده که در بسیاری از جوانب با داده‌های موجود در زمین قابل‌مقایسه است. داده‌های بدست‌آمده دیدگاه‌های جدیدی را درباره فرآیندهای موجود بر روی مریخ ارائه می‌دهند و همچنین به پرسش‌های متعدد درباره تاریخ دهانه گیل پاسخ می‌گویند. منبع :...

بیشتر بخوانید
تصاویری از بزرگترین سیارک منظومه شمسی
بهمن۰۱

تصاویری از بزرگترین سیارک منظومه شمسی

با نزدیک شدن فضاپیمای داون ناسا به سرس، تصاویر جدید از این بزرگترین سیارک منظومه شمسی با کیفیت 27 پیکسل ارائه شده است که سه برابر بهتر از تصاویر ثبت شده در اوایل ماه دسامبر 2014 است. به گزارش سرویس علمی ایسنا، فضاپیمای داون در هفته آینده به ارائه تصاویر دقیق‌تر از این جهان یخی پرداخته و در نهایت در روز ششم مارس (15 اسفند) وارد مدار سرس خواهد شد. تازه‌ترین تصاویر سیارک سرس در روز 13 ژانویه (23 دی) در فاصله 383 هزار کیلومتری ثبت شده است. اگرچه تصاویر اخیر داون به دقت و وضوح تصاویر هابل در ژانویه 2004 نیست، اما ناسا مدعی است که این وضوح بسیار بیشتر خواهد شد. به گفته محققان، تصاویر جدید به نمایش اولین ساختارهای سطحی مانند دهانه‌ها پرداخته‌اند. سرس 950 کیلومتر وسعت داشته و در سال 1801 کشف شد. در ماه ژانویه محققان کشف کردند که آب از سطح این سیارک با سرعت شش کیلومتر در ساعت به بیرون می‌جوشد. رصدهای انجام شده توسط تلسکوپ هرشل سازمان فضایی اروپا نشان می‌دهد که این آب احتمالا از آبفشان و یا آتشفشان یخ بیرون می‌زند. سرس در یک کمربند سیارکی میان مریخ و مشتری به دور خورشید می‌چرخد و بسیار شبیه قمر اروپای مشتری و انسلادوس زحل است. این دو قمر به عنوان منابع احتمالی حیات محسوب می‌شوند. حضور یا عدم حضور آب در اجسامی مانند سرس می‌تواند با منشا حیات بر روی زمین و مهاجرت مقیاس بزرگ سیاراتی مانند مشتری ارتباط داشته باشد. یک سناریو بر این اساس است که مهاجرت سیارات غول‌پیکر باعث توزیع جمعیت سیارکهای یخی و صخره‌ای و دنباله‌دارهایی شد که به زمین و ماه برخورد و مولکول‌های آلی و آب را به زمین منتقل کرده بودند. سرس دوبرابر قمر استلادوس بوده که گفته می‌شود از آب مایع در زیر سطح خود برخوردار است. فاصله این قمر با خورشید سه برابر دورتر از زمین بوده اما به اندازه کافی برای ذوب شدن یخ و بازسازی آن گرم می‌شود. فضاپیمای داون از زمان پرتاب در سال 2007 تاکنون از پیش‌سیاره وستا در فاصله 168 میلیون کیلومتری سرس دیدن کرده است. فاصله میان وستا و سرس بسیار بیشتر از فاصله بین خورشید و زمین است. این فضاپیما در طول 14 ماده گردش خود در مدار وستا، اطلاعات خیره‌کننده‌ای از جمله تصاویر سطح دهانه‌دار این سنگ آسمانی و سرنخ‌های مهمی در مورد تاریخچه زمین شناسی آن ارائه کرد. وستا و سرس دو مورد از بزرگترین اجسام موجود در کمربند اصلی سیارکی منظومه شمسی هستند.     تصویر خام و پردازش شده سیارک سرس که در 13 ژانویه ثبت شد تصویر تلسکوپ هابل از سیارک سرس در ژانویه 2004 منبع...

بیشتر بخوانید
محققان به دنبال ارسال دانه گیاهان به فضا
بهمن۰۱

محققان به دنبال ارسال دانه گیاهان به فضا

تیمی از محققان جوان، سال 2018 دانه‌هایی را با هدف رشددادن نخستین گیاه بر روی مریخ به این سیاره ارسال خواهند کرد. تیم Seed در رقابت بهترین طراحی‌ برای انجام آزمایشاتی بر روی مریخ که توسط شرکت هلندی مارس‌وان تدارک دیده شده بود، به عنوان برنده شناخته شد. محموله برنده بر روی فرودگر بدون‌سرنشین مارس‌وان به سطح مریخ خواهد رفت. تیم Seed متشکل از دانشجویانی از دانشگاه پورتو، دانشگاه ام‌آی‌تی و دانشگاه مادرید، از میان 35 طرح پیشنهادی دانشگاهی به عنوان برنده برگزیده شد و این نخستین باری است که عموم تصمیم گرفته چه محموله‌ای شانس فوق‌العاده فرود بر روی مریخ را پیدا کند. به گفته «آرنو ویلدرز»، یکی از موسسان شرکت مارس‌وان، این اولین بار است که یک گیاه بر روی مریخ پرورش داده خواهد شد. تیم Seed نخستین دانه گیاه بر روی مریخ را با هدف مشارکت در توسعه سیستم‌های پشتیبانی از حیات و ارائه درک عمیق‌تر از رشد گیاهان بر روی مریخ رشد خواهد داد. محموله این تیم شامل یک ظرف خارجی حفاظت‌کننده از دانه‌ها در مقابل محیط خشن و همچنین یک ظرف داخلی است که چندین دانه را در خود جای داده است. این دانه‌ها از گیاه Arabidopsis thaliana که معمولا در مطالعات گیاهان فضایی به کار می‌رود، گرفته شده‌اند. پس از فرود بر روی مریخ، دانه‌های مزبور رشد داده می‌شوند و تصاویری از فرآیند رشد آن‌ها به زمین مخابره خواهند شد. منبع...

بیشتر بخوانید