کشف سیاره‌ای هم‌اندازه زمین با عمری دو برابر منظومه شمسی
دی۱۷

کشف سیاره‌ای هم‌اندازه زمین با عمری دو برابر منظومه شمسی

منجمان دانشگاه بیرمنگهام سیاره‌ای هم‌اندازه زمین را در کهکشان راه شیری کشف کرده‌اند که 11.2 میلیارد سال قدمت دارد و سن آن دو برابر سن منظومه شمسی برآورد شده است. بنا براین گزارش،دانشمندان حین مطالعاتشان روی سیستمی سیاره‌ای که حول ستاره‌ای موسوم به KOI-3158 می‌چرخد، دریافتند یکی از پنج سیاره حاضر در این سیستم، تقریبا هم‌اندازه زمین است؛ این موضوع نشان می‌دهد سیاراتی مانند زمین احتمالا دارای قدمت طولانی در جهان باشند. سیستم فراخورشیدی جدید که در فاصله 117 سال نوری و در صورت فلکی «بربط» (چنگ) واقع شده، توسط «تیاگو کامپانت» و تیم علمی‌اش در دانشگاه بیرمنگهام کشف شده است. تیم علمی تخمین زده این سیستم سیاره‌ای 11.2 میلیارد سال عمر دارد، این در حالی است که سن خورشید 4.56 میلیارد سال تخمین زده شده است. چنین سیستمی زمانی شکل گرفته که سن جهان کمتر از 20 درصد عمر کنونی‌اش بوده و این موضوع امکان وجود حیات باستانی در کهکشان راه شیری را مطرح می‌کند. با این حال، به نظر می‌رسد هیچ یکی از این سیارات میزبان حیات نبوده‌اند زیرا تمامی آن‌ها در فاصله بسیار نزدیکی به ستاره میزبانشان واقع شده‌اند و به نوعی، فاصله آن‌ها تا ستاره KOI-3158 کمتر از فاصله عطارد از خورشید است. گرچه ستاره میزبان بیست‌و‌پنج درصد کوچک‌تر و همچنین دمای آن 700 درجه خنک‌تر از خورشید است، این فاصله باز هم برای امکان وجود حیات بیش از اندازه کم است. داخلی‌ترین سیاره حاضر در این سیستم، هم‌اندازه عطارد است، سه سیاره میانی هم‌اندازه مریخ هستند و خارجی‌ترین سیاره نیز از ناهید کوچک‌تر بوده و تقریبا هم‌اندازه زمین است. این سیاره زمین‌مانند K3158.05 نام گرفته است. تصور می‌شود شکل‌گیری حیات بر روی زمین تا رسیدن به وضعیت‌ کنونی‌اش، میلیاردها سال طول کشیده و بسیاری بر این باورند زمین احتمالا یکی از نخستین سیارات کهکشان راه شیری است که میزبان حیات پیچیده است. اما چنانچه سیاراتی مانند K3158.05 وجود داشته باشند که عمرشان دو برابر زمین است، احتمال دارد حیات در جایی دیگر از کهکشان راه شیری نیز شکل گرفته شده است. جزئیات این دستاورد علمی در نشریه The Astrophysical Journal قابل‌مشاهده است. منبع...

بیشتر بخوانید
اگر سیارات دیگر به جای ماه بودند…؟
دی۱۷

اگر سیارات دیگر به جای ماه بودند…؟

یک کاربر رسانه‌های اجتماعی اهل آلابامای امریکا در فیلم‌هایی که منتشر کرده، نشان داده چنانچه سیارات دیگر منظومه شمسی به جای ماه بودند، از زمین چگونه به نظر می‌رسیدند. در فیلمی که وی ارائه داده، این سیارات متحرک به زمین نزدیک‌ هستند و آسمان را در برگرفته‌اند. این فیلم نشان می‌دهد تعدادی از این اجرام کیهانی به چه میزان از کره خاکی بزرگ‌تر هستند. فیلم جدید توسط «یتی دینامیکس» تولید شده و در آن مریخ، ناهید، نپتون، اورانوس، مشتری و زحل به جای ماه قرار دارند. عطارد در این فیلم به چشم نمی‌خورد زیرا این سیاره خود هم‌اندازه ماه است. شعاع قمر زمین 1738 کیلومتر است و در مقایسه با سیارات دیگر که در این فیلم در فاصله 384 هزار کیلومتری کره خاکی قرار دارند، کوتوله به نظر می‌رسد. مریخ با شعاع 3397 کیلومتری، دو برابر ماه است و اورانوس با داشتن شعاع 25 هزار و 559 کیلومتر، 25 برابر قمر زمین است. این در حالی است که شعاع مشتری 71 هزار و 490 کیلومتر است. با این حال، در صورتی که این سیارات به جای ماه بودند، قمرهایشان با زمین برخورد می‌کرد. به طور مثال، «دیون» که از فاصله 377 هزار کیلومتری حول زحل مدارگردی می‌کند، در صورتی که این سیاره به جای ماه بود، با زمین برخورد می‌کرد. نکته جالب دیگر در صورت وجود سیارات دیگر به جای ماه، اثر گرانشی آن‌ها روی زمین بود. در چنین حالتی، این سیارات جو زمین را از هم می‌دریدند و موجب وقوع جزر و مدها و آتشفشان‌های عظیم بر روی آن می‌شدند. چنانچه مشتری به جای ماه بود، حتی احتمال داشت زمین جان به در نبرد زیرا از هم دریده می‌شد و حلقه‌ای حول این غول گازی را شکل می‌داد. فیلم دوم مبتکر خلاق اهل آلاباما نشان می‌دهد در صورتی که ماه به جای ایستگاه بین‌المللی فضایی بود، چگونه به نظر می‌رسید. ایستگاه بین‌المللی در فاصله 415 کیلومتری و بر فراز زمین واقع شده و نسبتا به آن نزدیک است. زحل به جای ماه   قمرهای زحل   نمایی از ماه زمین منبع...

بیشتر بخوانید
چرا زمین به دور خود می چرخد؟
دی۰۶

چرا زمین به دور خود می چرخد؟

چرخش سیاره ما تقریباً بر روی تمامی حیات زمین تأثیرگذار بوده است. همچنان که زمین هر ۲۴ ساعت حول خود می چرخد، هر نقطه بر روی آن این شانس را پیدا می کند تا در برابر خورشید قرار گیرد و در بازۀ زمانی نسبتاً کوتاهی از گرمای آن بهره ببرد. اما چرا زمین و سایر سیارات به دور خود می چرخند؟ (تصویر ماهواره ای از خط جدا کننده روز و شب. ناظرانی که دقیقاً روی این خط قرار گرفته اند، شاهد غروب خورشید هستند. همانطور که می بینید اروپا در شب به سر می برد و نور شهرهای بزرگ آن از فضا قابل مشاهده است در حالیکه هنوز مناطق غربی آفریقا در آخرین ساعات روز هستند. بوجود آمدن روزها و شب ها، بدلیل چرخش زمین به دور خودش است. )      بنابراین گزارش، برای دانستن این موضوع باید داستان شکل گیری منظومه شمسی و سیارات آن را در ۴٫۶ میلیارد سال پیش مرور کنیم. در آن زمان شوک حاصل از یک انفجار ابرنواختری (مرگ یک ستاره نسبتاً پرجرم) به ابر گازی سرد ساخته شده از هیدروژن مولکولی برخورد کرد و منجر به شکل گیری سحابی خورشیدی شد. هر مولکول این ابر گازی، اندازه حرکت مشخصی داشت و هنگامی که آنها به دور هم جمع شدند، اندازه حرکت تمامی آنها به یکدیگر اضافه شد و طبق قانون پایستگی تکانه، می بایست این اندازه حرکت، نسبت ثابتی با حجم گاز داشته باشد. بدین ترتیب این دیسک خورشیدی اولیه شروع به چرخش کرده و با گذشت زمان، این اجرام مواد بیشتر و بیشتری را روی خود انباشتند و بار دیگر بواسطه اضافه شدن تکانه موادی که در حال گرد آمدن به دور یکدیگر بودند، دیسک سیاره ای را تشکیل دادند که بعدها سیارک ها، ماه ها، دنباله دارها و سیارات از جمله زمین پدید آمدند و سیاره ما به همراه سایر سیارات بواسطه باقیمانده تکانه ای که در گاز خورشیدی اولیه وجود داشت، امروز نیز می چرخند. (بتازگی نیز دانشمندان واضح‌ترین تصویر ممکن از نحوه‌ی تشکیل سیارات به دور یک دیسک ستاره ای را مشاهده کردند) تصویری هنری از شکل گیری یک سیستم ستاره ای که گازها و گرد و غبار آن را احاطه کرده است.   همچنان که این دیسک سیاره ای شروع به تخت شدن می کرد، هر سیاره ای چرخان بواسطه وجود یک نیروی گرانشی محلی، در هر نقطه از آن تشکیل شد و شروع به چرخش کرد، به همین دلیل است کهتمامی سیارات (به جز ناهید) در یک جهت می چرخند. در ابتدای تاریخ منظومه شمسی و زمان شکل گیری سیارات آرامشی وجود نداشت. توده های مواد در اندازه های ریز و درشت، اغلب به هم برخورد می کردند، یا به هم می چسبیدند و یا از همدیگر جدا می شدند، قطعاتی رها می شدند...

بیشتر بخوانید
سیاره ناهید در معرض انفجارات مرگبار خورشیدی
اسفند۰۷

سیاره ناهید در معرض انفجارات مرگبار خورشیدی

بر اساس مطالعات جدید، رخداد نوعی پدیده‌ آب‌وهوایی فضایی که در حواشی حباب مغناطیسی زمین موسوم به «مغناطوسفر» معمول است، دارای عواقب ناخوشایندتری برای سیاره ناهید خواهد بود. به گزارش سرویس علمی خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، انفجارات غول‌پیکری موسوم به «ناهنجاری‌های جریان داغ»، می‌توانند از کل ناهید بزرگ‌تر باشند و چندین بار در روز رخ دهند. گلین کولینسون ، دانشمند علوم فضایی مرکز پرواز فضایی گودارد ناسا، گفت: این انفجارات نه تنها عظیم هستند، بلکه چون ناهید دارای میدان مغناطیسی برای حفاظت از خودش نیست، آن‌ها درست بر فراز این سیاره رخ می‌دهند و می‌توانند کل آن را ببلعند. این مطالعه بر اساس آزمایشات سامانه «ونوس اکسپرس» متعلق به آژانس فضایی اروپا انجام شد و نتایج حاصل میزان بزرگی و مکرربودن این نوع آب‌و‌هوای فضایی در سیاره مزبور را نشان می‌دهند. زمین توسط مغناطوسفرش از بادخورشیدی تابشی مداوم حفاظت می‌شود، اما ناهید از چنین شانسی برخوردار نیست و تنها حفاظ آن در مقابل باد خورشیدی، لایه بیرونی باردار جوی موسوم به «یونسفر» است؛ با این حال، ناهنجاری‌های جریان داغ می‌توانند اختلالات قابل‌توجه و در مقیاس سیاره‌ای را خلق کنند و یونسفر را از سطح این سیاره حذف کنند. جزئیات این مطالعه در Geophysical Research منتشر شد. سرویس: علمي و فناوري – علم و فناوري جهان کد خبر:...

بیشتر بخوانید